ಯುಟ್ಯುಬ್ ಮತ್ತು ಪುಟಾಣಿ ಪಾರ್ಟಿ

ಯುಟ್ಯುಬಿನಲ್ಲಿ ’ಪುಟಾಣಿ ಪಾರ್ಟಿ’. - ಪೂರ್ಣ ಚಲನಚಿತ್ರ.
ಪುಟಾಣಿ ಪಾರ್ಟಿಯ ಮೇಲೆ ಕ್ಲಿಕ್ಕಾಯಿಸಿ

ಪುಟಾಣಿ ಪಾರ್ಟಿಯ ಪ್ರಭಾವ

ಬಿಜಾಪುರದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ’ಪುಟಾಣಿ ಪಾರ್ಟಿ’ಯ ಪ್ರಭಾವ...

(ಫೂಟೋ ಕ್ಲಿಕ್ಕಾಯಿಸಿ ಲಿಂಕಿಗೆ ಹೋಗಿ)

ಮಿಯಾರ್ ಮನೆ

ನಾನು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ ’ಮಿಯಾರ್ ಮನೆ’ ೭೬ ನಿಮಿಷಗಳ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾ ಚಿತ್ರ
ಕ್ಯಾಮರ: ಅಜಯ್ ರೈನಾ
ದ್ವನಿ: ಸಂತೂಷ ಕುಮಾರ್

ಯುಟ್ಯುಬಿನಲ್ಲಿ ಟ್ರೈಲರ್

ಚಿತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಇತರ ಲಿಂಕುಗಳು:-

ವಿಕಿಪೀಡಿಯಾ

ಫೇಸ್ ಬುಕ್

ಐ.ಡಿ.ಎಮ್.ಬಿ.

ಸೋಂಕ್ ಫಿಲ್ಮ್ಸ್

ನಮ್ಮ ಜೊತೆಗಿದ್ದ ರಾಮಚಂದ್ರ - ಎಸ್ ರಾಮಚಂದ್ರ ಬಗ್ಗೆ ಶ್ರೀಕಾಂತ ಪ್ರಭು...

ನಮ್ಮ ಜೊತೆಗಿದ್ದ ರಾಮಚಂದ್ರ

ಅನೇಕ ಸಾರಿ ಕೆಲ ಸಮಯ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕೂತು ಮಾತನಾಡುವ ಚರ್ಚಿಸುವ ಅವಕಾಶಗಳು ನನಗೆ ದೊರೆಕಿದ್ದವು. ನಮ್ಮದೇನು ಅಂಥ ನಿಕಟವಾದ ಪರಿಚಯವಲ್ಲ.ಯಾವತ್ತೂ ನನಗೆ ಅವರು ಅಂಥ ನೋವಿನಲ್ಲಿದ್ದಿರಬಹುದಾದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶಯ ಕೂಡಾ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಮನುಶ್ಯ ಒಂದರೆ ಕ್ಶಣ ಕೂಡ ತಮ್ಮ ನೋವನ್ನು ತೊರಿಸ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ತಲೆ ಬಗ್ಗಿಸ್ತೀನಿ ರಾಮಚಂದ್ರ ನಿಮಗೆ. ಯಾವತ್ತೂ ಒಂದೇ ಮಖ ಚರ್ಯೆ, ಸಂಭಾಶಣೆಯ ವೈಖರಿ. ಅದೇ ಮಾತಿನ ಚುರುಕು. ಚಿತ್ರ ಸಮೂಹದ ಸಂವಾದ ವಿಶ್ಲೇಶಣೆಗಳನ್ನು ಗಿರೀಶ್ ಅವರ ಜೊತೆ ಅವರು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ ಒಬ್ಬ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಅಸ್ವಸ್ಥನಾಗಿರುವ ಮನುಶ್ಯನದ್ದಂತೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದು ಎಲ್ಲಿಯ ಶಕ್ತಿ ? ಕೆಲವರು ಸಾರ್ಥಕವಾಗಿ ಬದುಕಿ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಮಾಡಿ ಸುಮ್ಮನೇ ಎದ್ದು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. "ನಾಳೆ ಮತ್ತೆ ಸಿಗೋಣ" ಎಂದು ಹೇಳುವ ಹಾಗೆ. ನನಗೆ ಈ ತರಹದ ನಿರ್ಭಾವುಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಸಾವನ್ನೇ ಎದುರಾಳಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಆಟದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸೆವೆಂತ್ ಸೀಲ್ ನೆನಪಾದರೆ ತಪ್ಪೇನಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಗೆ ಕೂತು ಗುಂಡು ಹಾಕುತ್ತ ಪ್ರಪಂಚದ ಯಾವದೋ ಮೂಲೆಯ ಸಿನೆಮಾ ನಿರ್ದೇಶಕನ ರಾಜಕೀಯ, ಸಾಂಸ್ಕ್ರತಿಕ ಜಗತ್ತನ್ನು ಒಡೆಯಲು ತವಕಿಸುವ ನನಗೆ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಕೆನ್ಸರ್ ನಂಥ ಕಾಯಿಲೆಯಿಂದ ನರಳುವ ನಮ್ಮವರಲ್ಲೊಬ್ಬರ ನೋವಿನ ಸುಳುವೂ ಕೂಡಾ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ.!! ಇದು ರಾಮಚಂದ್ರ ಅಂಥವರ ಅಪ್ಪಟ ಕೆಚ್ಚಿನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಈಗ ಅವರ ಸಾವಿನ ನಂತರ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಒಳಕಿಂಡಿ. ಕ್ಶಮಿಸಿ ರಾಮಚಂದ್ರ, ನಾವು ಒಂದೆರಡು ಗಳಿಗೆ ಮನುಶ್ಯನ ದೈಹಿಕ ನೋವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಕೂಡಾ ಮಾತನಾಡಬಹುದಿತ್ತು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನೋವನ್ನು ತಾವೇ ಹೊರಬೇಕು ಅದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಎಂಬುದು ನಿಜ. ಆದರೂ.... ಆದರೆ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ಅಸ್ಟು ಸಮೀಪದವನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಪರಿಚಯ ಸಿನೆಮಾದ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಸಿನೆಮಾದ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಅಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದು. ಕನ್ನಡ ಸಿನೆಮಾಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಕಾಣಿಕೆ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಲು ಸಮರ್ಥರಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು ಈ ನೊವಿನ ನಡುವೆ ಹೊಳೆವ ನಿಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಹೊಸ ಬೆಳಕನ್ನು ಕಂಡು ಬೆರಗಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಅದನ್ನಿಲ್ಲಿ ಹೇಳೋಣ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಯಾರೋ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಸಿನೆಮಾ ಮತ್ತು ಜೀವನಗಳಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆ ಇದ್ದರೆ ಖಂಡಿತ ಅದು ಜೀವನದ ಪರವಾಗಿ ಇರಬೇಕು. ಅದನ್ನು ಕೆಲವರು ಎದುರಿಸುವ ರೀತಿ ಯಾವ ಸಿನೆಮಾವನ್ನೂ ಮೀರಿಸಬಲ್ಲದು. ಸಾಮಾಜಿಕ ಇಂಟರ್ ಆಕ್ಶ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಸುಳಿವೂ ಕೊಡದೆ ತಣ್ಣಗೆ ನೊರ್ಮಲ್ ಅನ್ನಿಸುವಂತೆ ನೋವನ್ನೆದುರಿಸುವ ಈ ಪರಿ ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಹೌದು ನಮ್ಮ ಜೊತೆಗಿದ್ದವರು ನೀವು. ಮತ್ತೆ ಸಿಗೋಣ ಅನ್ನದೇ ಹೊರಟಿರಿ. -Shrikant Prabhu...

ಡಾಗ್ಮಾ ಸತ್ತು ಹೋಗಿದೆ

©. £ÁgÁAiÀÄt £ÀAzÀ½PÉAiÀÄ `¨ÉÆdÓ’ vÀļÀÄ £ÁlPÀªÀ£ÀÄß `¸ÀÄzÀÝ’ JA§ ºÉ¸Àj£À, 100 ¤«ÄµÀUÀ¼À rfl¯ï ¦üÃZÀgï ¦ü¯ïä ªÀiÁqÀ¨ÉÃPÉAzÀÄ £Á£ÀÄ ªÀÄvÀÄÛ UɼÉAiÀÄgÁzÀ ªÉÆúÀ£ï ªÀiÁ£Áðqï ºÁUÀÆ ¸ÀÄgÉÃAzÀæ PÀĪÀiÁgï ºÉÆgÀmÁUÀ, £ÀªÉÄäzÀÄgÀÄ ºÀ®ªÀÅ ¥À±ÉßUÀ¼ÀÄ GzÀ㫹zÀªÀÅ. F ¥Àæ±ÉßUÀ¼ÀÄ ¹¤ªÀiÁ ¤ªÀiÁðtzÀ PÉ® Ew«ÄwUÀ½UÉ ¸ÀA§AzsÀ ¥ÀnÖzÀݪÀÅ. ¹¤ªÀiÁ ªÀiÁqÀĪÀ bÀ®«zÀÝgÀÆ, MAzÀÄ ªÀÈwÛ¥ÀgÀ ZÀ®£ÀavÀæzÀ ¤ªÀiÁðtPÉÌ ¨ÉÃPÁVgÀĪÀ ¸ÀA¥À£ÀÆä®UÀ¼ÀÄ £ÀªÀÄä°ègÀ°®è.

Ew«ÄwUÀ¼ÀÄ JAzÀgÉ ¸ÀÈd£À²Ã®vÉUÉ CrØ JAzÉà £À£Àß ¹Ã«ÄvÀ ªÀÄ£À¹ì£À C¤¹PÉAiÀiÁVvÀÄÛ. PÉ® PÀ¯Á«zÀgÀÄ vÀªÀÄUÉzÀÄgÁzÀ Ew«ÄwUÀ¼ÉÆqÀ£É M¥ÀàAzÀ ªÀiÁrPÉƼÀî°aÒ¸ÀzÉ, UÉÆtV, CªÀÅUÀ¼À eÉÆvÉ ¸Ét¸ÁlªÁr, PÉÆ£ÉUÉ ¸ÉÆÃvÀÄ ¨ÉÃqÀªÉ¤¹zÀgÀÆ, ªÀÄwÛ£ÉßãÉÆà «ÄwUÀ¼À£ÀÄß vÀªÀÄäzÁV¹PÉÆAqÀÄ, gÀZÀ£ÉAiÀÄ ¥ÀæQæAiÉÄAiÀÄ£ÀÄß ¥ÉÃaÃzÀUÉƽ¹, CzÀgÀ¯Éèà vÀªÀÄävÀ£ÀªÀ£ÀÄß PÀAqÀÄPÉƼÀÄîªÀgÀÄ.

£À£ÀUÉ Cj«®èzÉ, `¸ÀÄzÀÝ’ ¤ªÀiÁðtzÀ ªÉÆzÀ® ¢£ÀUÀ¼À°è £Á£ÀÆ PÀÆqÁ MzÀV §AzÀ ¥Àj«ÄwUÀ¼À£ÀÄß ªÀPÀæ zÀȶ֬ÄAzÀ¯Éà £ÉÆÃqÀÄwÛzÉÝ. CªÀÅUÀ¼À C¹ÛvÀéªÀ£ÀÄß M¦à ªÀÄÄAzÁ¯ÉÆÃa¸ÀĪÀ §zÀ®Ä, `CAiÉÆåÃ, MAzÀÄ M¼Éî PÁAiÀÄð ªÀiÁqÀ®Ä ºÉÆgÀmÁUÀ JAxÁ °«ÄmÉñÀ£ïì §AvÀ®è¥Áà’ JA§ UÉÆtV£À¯Éèà EzÉÝ. ¤ªÀiÁðtzÀ ¥ÀæQæAiÉÄ dn®UÉÆAqÀÄ zÁj ªÀĸÀÄPÁzÁUÀ, £À£ÀUÉ ¨É¼ÀPÀÄ ZÉ°èzÀÄÝ zÀÆgÀzÀ qÉ£ÁäPïð zÉñÀzÀ°è 1995gÀ E¸À«AiÀÄ°è ¹¤ªÀiÁ PÉëÃvÀæzÀ°è DgÀA¨sÀUÉÆAqÀ `qÉÆUÁä ZÀ¼ÀĪÀ½’.

vÀ£Àß ¸ÀÈd£À²Ã®vÉAiÀÄ£ÀÄß «¸ÀÛj¸ÀĪÀ ¸À®ÄªÁV PÀ¯Á«zÀ vÀ£ÀUÉ vÁ£Éà PÉ® ¥Àj«ÄwUÀ¼À£ÀÄß ºÁQPÉƼÀÄîªÀÅzÀ£ÀÄß £ÁªÀÅ PÉýgÀĪÀÅzÀÄ §ºÀ¼À «gÀ¼À. ¹¤ªÀiÁ gÀAUÀzÀ®èAvÀÆ EAvÀº ¥ÀæAiÀÄvÀßUÀ¼ÀÄ §ºÀ¼À C¥ÀgÀÆ¥À. EzÀPÉÌ C¥ÀªÁzÀ - `qÉÆUÁä ZÀ¼ÀĪÀ½’.

K£ÀÄ F qÉÆUÁä ZÀ¼ÀĪÀ½?

1995 E¸À«AiÀÄ MAzÀÄ ¢£À-qÉ£ïªÀiÁPïð zÉñÀzÀ°è eÁ»ÃgÁvÀÄ avÀæUÀ¼À£ÀÆß, n« ¹ÃjAiÀįïUÀ¼À£ÀÄß ªÀiÁr, £ÉÆÃr ¨ÉøÀwÛzÀÝ E§âgÀÄ ¹¤ªÀiÁ ¤zÉðñÀPÀgÀÄ, ¯Á¸ïð ªÉÇ£ï mÁæAiÀÄgï ºÁUÀÆ xÁªÀÄ¸ï «lgï§Uïð, ¸ÀÈd£À²Ã®vÉAiÀÄ ¥Àj«ÄwAiÀÄ£ÀÄß «¸ÀÛj¸ÀĪÀ §UÉÎ ZÀað¸ÀÄwÛzÀÝgÀÄ. ºÁ°ªÀÅqï ¹¤ªÀiÁzÀ `ºÀ¼À¹zÀ PÀxÁ ªÀ¸ÀÄÛUÀ¼ÀÄ’, `¸ÀÄ¥Àgï¦ü²AiÀÄ¯ï £Àl£É’ ºÁUÀÆ `vÁAwæPÀ ZÀªÀÄPï zsÀªÀÄäPï’-EªÉ®èªÀ£ÀÆß vÉÆgÉzÀÄ MAzÀÄ ¥ÀAiÀiÁðAiÀÄ ¹¤ªÀiÁ ±ÉÊ°AiÀÄ£ÀÄß ¸ÀȶָÀ¨ÉÃPÉA§ bÀ® ºÀÄnÖ¹PÉÆAqÀgÀÄ.

1960 zÀ±ÀPÀzÀ FZÉUÉ ¹¤ªÀiÁ JA§ÄªÀÅzÀÄ ªÀÄÄRåªÁV M§â ¤zÉð±ÀPÀ£À PÀÈw, CªÀ£ÀÄ CzÀPÉÌ `DxÀgï’ CxÀªÁ `¯ÉÃRPÀ’ JA§ ªÁzÀ ¥ÀæZÀ°vÀªÁVzÉ. mÁæAiÀÄgï ºÁUÀÆ «lgï§Uïð F ªÁzÀªÀ£ÀÄß wgÀ¸ÀÌj¹zÀgÀÄ. ¤zÉðñÀPÀ vÀ£Àß C¹ÛvÀéªÀ£ÀÄß CxÀªÁ vÀ£Àß `DxÀgï²¥ï’ C£ÀÄß vÀ£Àß PÀÈwAiÀÄ ªÉÄÃ¯É ºÉÃgÀzÉà EzÀÝgÉ ¸ÀÈd£À²Ã®vÉAiÀÄ ºÉƸÀ DAiÀiÁªÀÄ PÀAqÀÄ»rAiÀħºÀÄzÉA§ ¤tðAiÀÄPÉÌ §AzÀÄ, E§âgÀÆ vÀªÀÄUÉ vÁªÉà PÉ® ¤AiÀĪÀÄUÀ¼À£ÀÄß ºÁQPÉÆAqÀgÀÄ. F ¤AiÀĪÀÄUÀ¼Éà qÉÆUÁä ±ÉÊ°AiÀÄ avÀæ ¤ªÀiÁðtPÉÌ £ÁA¢ ºÁQzÀªÀÅ.

qÉÆUÁä CAzÀgÉ ªÀÄÄjAiÀįÁUÀzÀ PÉ® ¤AiÀĪÀÄUÀ¼ÀÄ. Qæ²ÑAiÀÄ£ï UÀÄgÀÄ ªÉÆøÀ¸ï ¸ÁjzÀ `mÉ£ï PÀªÀiÁAqïªÉÄAmïì’£À zsÁnAiÀÄ°è ºÀvÀÄÛ ¤AiÀĪÀÄUÀ¼À£ÀÄß ªÀÄÄA¢lÖgÀÄ F ¤zÉðñÀPÀzÀéAiÀÄgÀÄ. ªÉÆzÀªÉÆzÀ®Ä vÀªÀiÁµÉUÉAzÀÄ DgÀA¨sÀªÁzÀgÀÆ, PÉÆ£ÉUÉ vÀªÀÄä ªÀÄÄA¢£À avÀæ ¤ªÀiÁðtzÀ PÁAiÀÄðUÀ¼À°è vÁªÉà §gÉzÀ F ¤AiÀĪÀÄUÀ¼À£ÀÄß UÀA©üÃgÀªÁV ¥Á°¸À®Ä ¥ÀtvÉÆlÖgÀÄ. EzÀPÉÌ `xÀ Nxï D¥sï ZÉùÖn’ CxÀªÁ ‘ªÀÄrªÀAwUÉAiÀÄ ¥ÀæweÉÕ’ JAzÀÄ PÀgÉzÀgÀÄ, CzÀPÉÌ WÉÆõÀuÁ ¥ÀvÀæzÀ ¸ÀégÀÆ¥ÀªÀ£ÀÄß PÉÆlÖgÀÄ.

¹¤ªÀiÁ ºÀÄnÖ 100 ªÀgÀĵÀ DzÀ ¸ÀAzÀ¨sÀðzÀ°è ‘¥sÉæAZï «Ä¤¹Öç D¥sï PÀ®Ñgï’ ¯ÁAbÀ£ÀzÀ°è ¥Áåj¸ï£À°è £ÀqɹzÀ ¸É«Ä£ÁgÉÆAzÀgÀ°è ¯Á¸ïð ªÉÇ£ï mÁæAiÀÄgï F WÉÆõÀuÁ ¥ÀvÀæªÀ£ÀÄß N¢zÁUÀ J®ègÀ ªÀÄÄRzÀ®Æè ªÀÄAzÀºÁ¸À ªÀÄÆrzÀgÀÆ, mÁæAiÀÄgï£À UÀA©üÃgÀvÉ ºÁ¯ï£À°è MAzÀÄ ºÉƸÀ PÀÄvÀƺÀ®zÀ C¯ÉAiÉÆAzÀ£ÀÄß J©â¹vÀÄ.

EzÀgÀ »AzÉAiÀÄÆ PÉ® ¹¤ªÀiÁ ¤zÉðñÀPÀgÀÄ ºÀ¼ÉAiÀÄzÀ£ÀÄß vÀåf¹ ºÉƸÀvÀ£ÀÄß ¸ÀȶָÀĪÀ ¸À®ÄªÁV `WÉÆõÀuÁ ¥ÀvÀæ’UÀ¼À£ÀÄß N¢¢ÝzÉ. 1920gÀ zÀ±ÀPÀzÀ°è gÀ²AiÀiÁzÀ°è qÁPÀÄåªÉÄAlj ¤zÉðñÀPÀ rìUÁ ªïmÉÆðêï vÀ£Àß PÁ®zÀ°è ¥ÀæZÀ°vÀ«zÀÝ gÀ²AiÀÄ£ï gÁdªÀÄ£ÉvÀ£ÉAiÀÄ §UÉÎ vÀAiÀiÁgÁUÀÄwÛzÀÝ `£ÁlQÃAiÀÄ’ avÀæUÀ¼À£ÀÄß RAr¹ ºÀ®ªÁgÀÄ WÉÆõÀuÁ ¥ÀvÀæUÀ¼À£ÀÄß ºÉÆgÀr¹zÀ£ÀÄ. ¸ÁPÀë÷å avÀæUÀ¼À ªÀÄÆ®PÀªÉà §qÀd£ÀjUÉ ¸ÁPÁëvÁÌgÀ JAzÀÄ ¸Áj, ºÀ®ªÁgÀÄ avÀæUÀ¼À£ÀÄß vÀAiÀiÁj¹ ¹¤ªÀiÁ ªÀiÁzsÀåªÀÄzÀ°è JrnAUï£À QæAiÀiÁ²Ã® §¼ÀPÉAiÀÄ£Éßà «¸ÀÛj¹zÀ£ÀÄ.

1950-60 gÀ zÀ±ÀPÀzÀ°è ¥Áåj¸ï£À°è J°Uï¸ÁåAqÀgï J¹ÖçPïì£À WÉÆõÀuÁ ¥ÀvÀæ `zÀ §vïð D¥sï J £ÀÄå DªÀUÁzïð - xÀ ¹¤ªÀÄ K¸ï ¥É£ï’ £À DzsÁgÀzÀ ªÉÄÃ¯É ¥Áæ¤ì¸ï vÀÄæ¥ÉÇÃ, eÁ£ï ®ÄPï UÉÆÃzÁzïð, PÁèªÀÅöØ ZɨÁæ¯ï ºÁUÀÆ E¤ßvÀgÀ ¥sóÉæAZï ¤zÉðñÀPÀgÀÄ ºÁ°ªÀÅqï ¸ÀÄÖrAiÉÆà ¹¤ªÀiÁ ±ÉÊ°AiÀÄ£ÀÄß vÀåf¹ ¥sÉæAZï ¨sÁµÉAiÀÄ°è ºÉƸÀ C¯ÉAiÀÄ ºÀ®ªÀÅ GvÀÛªÀÄ ZÀ®£ÀavÀæUÀ¼À£ÀÄß ¤«Äð¹zÀgÀÄ. M§â ¯ÉÃRPÀ ¥É£ÀÄß ¥ÉÃ¥Àgï »rzÀÄ JµÀÄÖ ªÉÊAiÀÄQÛPÀªÁV §gÉAiÀÄÄvÁÛ£ÉÆÃ, M§â ¹¤ªÀiÁ ¤zÉðñÀPÀ PÀÆqÁ ºÁUÉ ªÀiÁqÀ§®è JA§ÄªÀÅzÀ£ÀÄß F ¥sÉæAZï ZÀ®£ÀavÀæUÀ¼ÀÄ vÉÆÃj¹PÉÆlÖªÀÅ.

1970 gÀ zÀ±ÀPÀzÀ°è dªÀÄð£ï ¤zÉðñÀPÀgÁzÀ J°Uï¸ÁAqÀgï PÀÆèUÉ, JqÀÎgï gÉÊmïì, ªÀ£Àðgï ºÉ¸ÁðUï, «ªÀiï ªÉAqÀ¸ïð ªÀÄwÛvÀgÀgÀÄ PÀÆqÁ ªÉÄÃ¯É G¯ÉèÃT¸À¯ÁVgÀĪÀ ¥sóÉæAZï ºÉƸÀ C¯É ¹¤ªÀiÁzÀ ¥ÉæÃgÀuɬÄAzÀ vÀªÀÄäzÉà WÉÆõÀuÁ ¥ÀvÀæ ºÉÆgÀr¹, ¹¤ªÀiÁ gÀAUÀzÀ°è dªÀÄð£ï zÉñÀzÀ®Æè ºÉƸÀ C¯ÉAiÉÆAzÀ£ÀÄß ºÀÄlÄÖ ºÁQzÀgÀÄ.

qÉÆUÁä ªÉĤ¥sɸÉÆÖ EªÉ®èzÀQÌAvÀ ©ü£ÀߪÁVvÀÄÛ. ¤zÉðñÀPÀ£Éà ¹¤ªÀiÁ PÀÈwAiÀÄ ¸ÀȶÖPÀvÀð JA§ ªÁzÀªÀ£ÀÄß CzÀÄ wgÀ¸ÀÌj¹vÀÄ. ZÀ®£ÀavÀæUÀ¼À£ÀÄß ¤zÉðñÀPÀ£À C£À¥ÉÃQëvÀ »rvÀ¢AzÀ ¥ÁgÀÄ ªÀiÁqÀ®Ä, ªÉÆøɸï `mÉ£ï PÀªÀiÁAqÉäAmïì’ gÀa¹zÀAvÉ, qÉÆUÁäzÀ ¸ÀAZÁ®PÀgÀÄ gÀƦ¹zÀ ºÀvÀÄÛ ¤AiÀĪÀÄUÀ¼ÀÄ »ÃVªÉ.

1. awæÃPÀgÀt ¸ÀÆÖrAiÉÆÃzÀ¯ÁèUÀzÉà ¤dªÁzÀ ¯ÉÆPÉñÀ£ï£À¯Éèà DUÀ¨ÉÃPÀÄ. ¸Émï ºÁUÀÆ ¥Áæ¥ÀnðUÀ¼À£ÀÄß ºÉÆgÀV¤AzÀ vÀgÀzÉà ¯ÉÆPÉñÀ£ï£À°èzÀݪÀ£Éßà G¥ÀAiÉÆÃV¸À¨ÉÃPÀÄ.
2. ¹¤ªÀiÁPÉÌ ¨ÉÃPÁVgÀĪÀ zsÀé¤AiÀÄ£ÀÄß, ¯ÉÆPÉñÀ¤ß£À¯Éèà ªÀÄÄ¢æ¹PÉƼÀî¨ÉÃPÀÄ. ±ÀÆnAUï DzÀ £ÀAvÀgÀ zsÀé¤AiÀÄ£ÀÄß ¸ÀÄÖrAiÉÆÃzÀ°è ¸ÉÃj¸À¨ÁgÀzÀÄ.
3. PÁåªÀÄgÀPÉÆÌøÀÌgÀ WÀl£ÉUÀ¼À£ÀÄß gÀa¸ÀĪÀ §zÀ®Ä, WÀl£É EzÀÝ°è PÁåªÀÄgÁ ºÉÆÃUÀ¨ÉÃPÀÄ. PÁåªÀÄgÁ MAzÉà §¢AiÀÄ°è ¹ÜgÀªÁVgÀzÉà bÁAiÀiÁUÁæºÀPÀ£À PÉÊAiÀÄ°èzÀÄÝ, WÀl£É £ÀqÉAiÀÄĪÀ ¸À×¼ÀPÉÌ ºÉÆÃUÀ¨ÉÃPÀÄ.
4. ZÀ®£ÀavÀæ PÀ¥ÀÅöà ©¼ÀÄ¥ÀÅ DVgÀ¨ÁgÀzÀÄ. PÀÈvÀPÀ ¨É¼ÀPÀÄUÀ¼À£ÀÄß G¥ÀAiÉÆÃV¸À¨ÁgÀzÀÄ.
5. ZÀ®£ÀavÀæzÀ EªÉÄÃd£ÀÄß (©A§ªÀ£ÀÄß) ¦ü®Ögï ªÀÄÆ®PÀªÉÇÃ, ¸Éà±À¯ï E¥sÉPïÖ ªÀÄÆ®ªÉÇà PÀÈvÀPÀªÁV ªÀÄÆr¸À¨ÁgÀzÀÄ.
6. ZÀ®£ÀavÀæzÀ°è ºÀvÉåAiÀÄAvÀºÀ PÀÈvÀPÀ WÀl£ÉUÀ½gÀ¨ÁgÀzÀÄ.
7. ZÀ®£ÀavÀæ ªÀvÀðªÀiÁ£ÀzÀ¯Éèà £ÀqÉAiÀĨÉÃPÀÄ.
8. ZÀ®£ÀavÀæ AiÀiÁªÀÅzÉà PÀlÄÖ¤mÁÖzÀ PÀxÁ ¥sÁªÀiÁåðmïUÉ §zÀÞªÁVgÀ¨ÁgÀzÀÄ.
9. ZÀ®£ÀavÀæ 35 «Ä.«Ä. gÁ ¸ÁÖPï £À¯Éèà EgÀ¨ÉÃPÀÄ.
10. ZÀ®£ÀavÀæzÀ°è ¤zÉðñÀPÀ£À ºÉ¸ÀjgÀ¨ÁgÀzÀÄ.

¯Á¸ïð ªÉÇ£ï mÁæAiÀÄgï ºÁUÀÆ CªÀ£À ¸ÀAUÁwUÀ½UÉ EªÀÅ vÀªÀÄä ¸ÀÈd£À²Ã®vÉAiÀÄ «ÄwAiÀÄ£ÀÄß «¹ÛgÀ¸ÀĪÀ GzÉÞñÀªÀżÀî MAzÀÄ DlªÁVvÀÄÛ. §gÀħgÀÄvÁÛ F DlªÀ£ÀÄß qÉ£ÁäQð£À EvÀgÀ ZÀ®£ÀavÀæ ¤zÉðñÀPÀgÀÆ DqÀ vÉÆqÀVzÀgÀÄ. F ¤AiÀĪÀÄUÀ¼À£ÀÄß ¥Á°¸ÀÄvÉÛêÉAzÀÄ ªÀZÀ£À PÉÆlÖªÀgÀ£É߯Áè qÉÆUÁä UÀÄA¦UÉ ¸ÉÃj¸À¯Á¬ÄvÀÄ. qÉÆUÁä ±ÉÊ°AiÀÄ°è xÁªÀÄ¸ï «l§ðUïð£À `¥sÁå¸ÉÖ£ï’, ¯Á¸ïð ªÉÇ£ï mÁæAiÀÄgï£À `ErAiÀÄmï’, ¸ÉÆgÉ£ï PÁææUï eÉPÉƧì£ï£À `«Ä¥sÀţɒ, Qæ¹ÛAiÀiÁ£ï °«æAUï£À `xÀ QAUï F¸ï J¯Á¬Äªï’ EvÁå¢ ¹¤ªÀiÁUÀ¼ÀÄ §AzÀªÀÅ. qÉ£ÁäPïð£À°è `qÉÆUÁä’ ¥ÀzÀ d£À ¸ÁªÀiÁ£ÀågÀ ¨ÁAiÀÄ°è £À°zÁrvÀÄ.

«±Àé ¹¤ªÀiÁ dUÀwÛ£À ºÀ®ªÀÅ PÀtÄÚ Q«UÀ¼ÀÄ qÉ£ÁäPïð PÀqÉ wgÀÄVzÀªÀÅ. EAUÉèAqï, CªÉÄÃjPÁ, PÉÆjAiÀiÁ, DdðAnãÁ, a°, El°, ¹éÃqÀ£ï, ¥sÁæ£ïì, ¹égÀhÄgï¯ÁåAqï, £ÁªÉð, ¨É°ÓAiÀĪÀiï, ¸Éàìģï£ÀAvÀºÀ zÉñÀUÀ½AzÀ ¸ÀĪÀiÁgÀÄ 35 qÉÆUÁä ZÀ®£ÀavÀæUÀ¼ÀÄ §AzÀªÀÅ. qÉÆUÁä ¤AiÀĪÀÄUÀ¼À£ÀÄß ¤gÀƦ¹zÀ ¤zÉðñÀPÀjUÉ «±ÀézÁzÀåAvÀ `qÉÆUÁä avÀæªÀ£ÀÄß ºÉÃUÉ ªÀiÁqÀ¨ÉÃPÉAzÀÄ ºÉýPÉÆr’ CxÀªÀ `£ÁªÀÇ qÉÆUÁä ¹¤ªÀiÁ ªÀiÁrzÉÝêÉ, £ÀªÀÄä£ÀÆß qÉÆUÁä UÀÄA¦UÉ ¸ÉÃj¹PÉÆ½î’ J£ÀÄߪÀ ºÀ®ªÁgÀÄ ªÀÄ£À«UÀ¼ÀÄ §gÀvÉÆqÀVzÀªÀÅ. EAxÀ ªÀÄ£À«UÀ¼À£ÀÄß £ÉÆÃrPÉƼÀî®Ä MAzÀÄ ¨ÉÃgÉ D¦üøÀ£Éßà vÉgÉAiÀĨÉÃPÁ¬ÄvÀÄ. PÉ® ¹¤ªÀiÁ ±Á¯ÉUÀ¼ÀÄ F ºÉƸÀ ±ÉÊ°AiÀÄ£ÀÄß vÀªÀÄä ¥ÀoÀåzÀ°è ¸ÉÃj¹PÉÆAqÀªÀÅ. qÉÆUÁä §UÉÎ j¸ÀZïð ªÀiÁqÀ¯Á¬ÄvÀÄ.

DzÀgÉ §gÀħgÀÄvÁÛ qÉÆUÁäzÀ §UÉÎ ºÀ®ªÁgÀÄ ¥Àæ±ÉßUÀ¼ÀÆ §gÀ vÉÆqÀVzÀªÀÅ. qÉÆUÁä MAzÀÄ ªÀiÁPÉðnAUï ¸ÉÆèÃUÀ£ï DV ¥ÀjªÀvÀð£ÉUÉÆArvÀÄÛ. ºÉƸÀvÀ£À ¨ÉÃPÉAzÀÄ ºÁQ PÉÆAqÀ ¤AiÀĪÀÄUÀ¼Éà ºÀ¼À¸À®Ä DzÀªÀÅ. MAzÉà §UÉAiÀÄ ¥sÁªÀÄÄð¯Á avÀæUÀ¼À «gÀÄzÀÞ ¥ÀæwQæAiÉÄAiÀiÁV ºÀÄnÖPÉÆAqÀ qÉÆUÁä, ¸ÀévÀB MAzÀÄ ¥sÁªÀÄÄð¯ÁªÁUÀĪÀ ¨ÉzÀjPÉAiÀÄ°èvÀÄÛ. ¤zÉðñÀPÀ£À C¹ÛvÀéªÀ£Éßà ¢üPÀÌj¸ÀĪÀ qÉÆUÁä UÀÄA¥À£ÀÄß PÉ® ¤zÉðñÀPÀgÉà ºÀÄlÄÖºÁQzÀÄÝ «¥ÀAiÀiÁð¸ÀzÀ ¸ÀAUÀwAiÉÄÃ.

2002gÀ°è qÉÆUÁä UÀÄA¥ÀÅ ªÀÄvÉÆÛAzÀÄ WÉÆõÀuÁ ¥ÀvÀæªÀ£ÀÄß eÁjUÉƽ¹vÀÄ. CzÀgÀ ²Ã¶ðPÉ – ‘xÀ qÉÆUÁä F¸ï qÉqï’ CxÀªÁ qÉÆUÁä ¸ÀvÀÄÛ ºÉÆÃVzÉ.

¯Á¸ïð ªÉÇ£ï mÁæAiÀÄgï ºÁUÀÆ CªÀ£À ¸ÀAUÀrUÀgÀÄ qÉÆUÁä DlªÀ£Áßr vÀªÀÄä ¸ÀÈd£À²Ã®vÉAiÀÄ «ÄwAiÀÄ£ÀÄß «¸ÀÛj¹zÀgÀ®èzÉÃ, «±ÀézÁzÀAvÀå ºÀ®ªÁgÀÄ ¤zÉðñÀPÀjUÉ vÀªÀÄä vÀªÀÄä «ÄwUÀ¼À£ÀÄß «¸ÀÛj¸ÀĪÀ CªÀPÁ±À MzÀV¹ PÉÆlÖgÀÄ. DzÀgÉ qÉÆUÁäzÀ «ÄwUÀ¼À£ÀÄß CjvÀªÀgÉà vÁªÀÅ DrzÀ Dl¢AzÀ ¨ÉøÀvÀÄÛ, ¸ÁPÉAzÀÄ vÀªÀÄä qÉÆUÁä D¦üøÀ£ÀÄß CzÀgÀ ¦ü¯Á¸ÉƦü eÉÆvÉ ªÀÄÄaÑ©lÖgÀÄ. ¥ÁæAiÀıÀB EªÀgÀÄ vÀªÀÄä ¸ÀÈd£À²Ã®vÉAiÀÄ E£ÉÆßAzÀÄ ºÉƸÀ ªÀÄd®£ÀÄß ºÀÄqÀÄPÀ®Ä ªÀÄvÉÛ E£ÁåªÀÅzÉÆà DlzÀ ºÀÄqÀÄPÁlzÀ°ègÀ§ºÀÄzÉÆà K£ÉÆÃ.

vÀļÀÄ rfl¯ï ¦ü¯ïä `¸ÀÄzÀÝ’ avÀæzÀ ¤ªÀiÁðt ºÀAvÀzÀ°è £Á£ÀÆ ºÀ®ªÁgÀÄ qÉÆUÁä ¥ÉæÃjvÀ vÀAvÀæUÀ¼À£ÀÄß §¼À¹zÉÝÃ£É - £ÉÊd ¯ÉÆPÉñÀ£ï£À°è awæÃPÀgÀt, ®¨sÀå«zÀÝ ¨É¼ÀPÀÄ, zsÀé¤, ¥ÀjPÀgÀ ºÁUÀÆ ªÀ¸ÀÛçUÀ¼À §¼ÀPÉ; avÀæ ªÀvÀðªÀiÁ£ÀzÀ¯Éèà £ÀqÉAiÀÄÄvÀÛzÉ; ¹¤ªÀiÁzÀ EªÉÄÃeï CxÀªÁ ©A§ªÀ£ÀÄß PÀÈvÀPÀªÁV ¸Àȹֹ®è; ºÀvÉåAiÀÄAvÀºÀ PÀÈvÀPÀ WÀl£ÉUÀ½®è EvÁå¢.

`¸ÀÄzÀÝ’ qÉÆUÁä ¥ÉæÃjvÀ ZÀ®£ÀavÀæªÁzÀgÀÆ, qÉÆUÁä UÀÄA¦UÉ ¸ÉÃjzÀÝ®è. AiÀiÁPÉAzÀgÉ, EAzÀÄ O¥ÀZÁjPÀªÁV qÉÆUÁä UÀÄA¥ÀÅ ¸ÀwÛzÉ. CzÀÆ C®èzÉà qÉÆUÁä UÀÄA¦UÉ «gÀÄzÀݪÁV, ¹¤ªÀiÁ ¤ªÀiÁðtzÀ°è - qÉÆUÁä ¹¤ªÀiÁ JAzÀÄ PÀgɹPÉƼÀÄîªÀ ¹¤ªÀiÁUÀ¼À®Æè - ¤zÉðñÀPÀ£À ¥ÁvÀæªÉà ªÀÄÄRå JAzÀÄ £Á£ÀÄ £ÀA§ÄªÀªÀ£ÀÄ.

vÀ¥ÀÅöà M¥ÀÅöàUÀ¼À CgÉÆÃ¥ÀUÀ¼À£ÀÄß vÀåf¹ £ÁªÀÅ qÉÆUÁä ZÀ¼ÀĪÀ½AiÀÄ£ÀÄß ªÀÄÄPÀÛ ªÀÄ£À¹ì¤AzÀ £ÉÆÃrzÀgÉ, £ÀªÀÄUÉ PÉ® ªÀiË®åUÀ¼ÀÄ UÉÆÃZÀj¸ÀĪÀÅzÀÄ. qÉÆUÁä ªÉĤ¥sɸÉÆÖà £À£ÀUÉ ªÀÄÄRåªÁUÀĪÀÅzÀÄ PÉêÀ® CzÀÄ ¥Àæw¥Á¢¸ÀĪÀ ±ÉÊ°UÁUÀ°Ã, ¹¤-vÀAvÀæUÀ½UÁUÀ°Ã C®è, §zÀ°UÉ CzÀÄ ¸ÁgÀĪÀ ªÀiË®åUÀ½UÁV - «ÄwUÀ¼À£ÀÄß M¦àPÉƼÀî¯Éà ¨ÉÃPÁzÀ ¥Àæ¸ÀAUÀ §AzÁUÀ, CªÀÅUÀ¼À£Éßà §AqÀªÁ¼ÀªÀ£ÁßV¹ ºÉƸÀvÀ£ÀªÀ£ÀÄß ¸ÀȹָÀĪÀ §UÉUÉ, «ÄwUÀ¼À£ÀÄß «ÄÃj CªÀ£ÀÄß E®èªÉ¹¸ÀĪÀ ¥ÀjUÉ. F ªÀiÁvÀÄ §jà ¹¤ªÀiÁ PÉëÃvÀæPÉÌà ¹Ã«ÄvÀªÁVgÀzÉÃ, J¯Áè PÀ¯ÉUÀ½UÀÆ C£Àé¬Ä¸ÀÄvÀÛzÉ. E£ÀÆß MAzÀÄ ºÉeÉÓ ªÀÄÄAzÉ ºÉÆÃV, EzÀÄ PÉêÀ® PÀ¯ÉUÀ¼À ¸ÀȶÖUÀµÉÖà ¹Ã«ÄvÀªÁVgÀzÉ, £ÀªÀÄä ¤ªÀÄä fêÀ£ÀPÀÆÌ C£Àé¬Ä¸ÀÄvÀÛzÉ JAzÀgÉ CzÀÄ Cw±ÀAiÉÆÃQÛAiÀiÁUÀzÀÄ.

r¸ÉA§gï 2004, ªÀÄÄA§¬Ä
2005 ‘PÀ¸ÀÆÛj’ AiÀÄ°è ¥ÀæPÀluÉ
§gÀºÀ ¥sÁAmï

ಬಿ ಆರ್ ನಾಗೇಶ್ - ನೆನಪು

©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀ §UÉÎ MAzÀÄ ¸É«Ä£Ágï ªÀiÁqÀ¨ÉÃPÉA¢zÉÝêÉ, CªÀgÀ gÀAUÀ PÀÈwUÀ¼À §UÉÎ MAzÉgÀqÀÄ ªÀiÁvÀÄUÀ¼À£ÀÄß Dr JAzÀÄ «ÄvÀæ GzÁåªÀgÀ £ÁUÉñÀgÀÄ £À£Àß°è PÉýPÉÆAqÁUÀ, £Á£ÀÄ ¸Àé®à »AzÉ ªÀÄÄAzÉ £ÉÆÃrzÉ.

£Á£ÀÄ zÀÆgÀzÀ ªÀÄÄA§¬ÄAiÀÄ°è £É¯É¹gÀĪÀ£ÀÄ. PÀ£ÀßqÀ £ÁlPÀUÀ¼À£ÀÄß Dr¸ÀĪÀÅzÀ£ÀÄß ©lÄÖ ¸ÀĪÀiÁgÀÄ E¥ÀàvÀÄÛ ªÀgÀĵÀPÀÆÌ «ÄV¯ÁVªÉ. PÀ£ÀßqÀ gÀAUÀ¨sÀÆ«ÄUÀÆ £À£ÀUÀÆ EgÀĪÀ £ÀAlÄ K£ÉAzÀgÉ - £Á£ÀÄ DUÉƪÉÄä FUÉƪÉÄä £ÉÆÃqÀĪÀ ªÀÄÄA§¬Ä PÀ£ÀßrUÀgÀ £ÁlPÀUÀ¼ÀÄ CxÀªÁ ºÉZÉÑAzÀgÉ PÀ£ÁðlPÀ¢AzÀ ªÀÄÄA§¬ÄUÉ §AzÀ vÀAqÀUÀ¼ÀÄ ªÀiÁqÀĪÀ ¥ÀæAiÉÆÃUÀUÀ¼ÀÄ. £Á£ÀÄ gÀAUÀ¨sÀÆ«ÄAiÀÄ°è CµÉÖãÀÄ ¸ÀQæÃAiÀÄ£ÁVzÀݪÀ£À®è, ºÁUÁV gÀAUÀ¨sÀÆ«ÄAiÀÄ §UÉÎ K£À¥Àà ªÀiÁvÀ£ÁqÀ° JA§ ¸ÀAPÉÆÃZÀ.

£À£Àß ¸ÀAPÉÆÃZÀPÉÌ E£ÉÆßAzÀÄ PÁgÀt - £Á£ÀÄ ©. Dgï £ÁUÉñÀgÀ£ÀÄß £ÁlPÀ ¤zÉÃð±ÀPÀ£ÀߣÁßV ºÀwÛgÀ¢AzÀ £ÉÆÃrzÀÄÝ §jà £Á¯ÉÌöÊzÀÄ ªÀgÀĵÀUÀ¼ÀÄ ªÀiÁvÀæ. £À£ÀUÉ CªÀgÀ ¥ÀjZÀAiÀĪÁzÀÝzÀÄÝ 1982gÀ°è. CzÁUÀ¯Éà £ÁUÉñÀgÀÄ dÄ°AiÀÄ¸ï ¹ÃgÀhÄgï, PÁ° UÀÄ®è, ¥ÉÇð¸ÀjzÁÝgÉ JZÀÑjPÉ, ¤Ã ªÀiÁAiÉÄAiÉƼÀUÉÆà ¤£ÉÆß¼ÀÄ ªÀiÁAiÉÄAiÉÆà ºÁUÀÆ E¤ßvÀgÀ £ÁlPÀUÀ¼À£ÀÄß gÀAUÀ PÀÈwUÀ¼À£ÁßV AiÀıÀ¹éAiÀiÁV ¥ÀæAiÉÆÃV¹ DVvÀÄÛ. ªÉÄÃ¯É ºÉýzÀ gÀAUÀ PÀÈwUÀ¼À°è £Á£ÀÄ AiÀiÁªÀÅzÀ£ÀÆß £ÉÆÃrgÀ°®è, §jà PÉýzÉÝ CµÉÖ.

1987gÀ ªÀgÉUÉ, CAzÀgÉ £Á£ÀÄ G£ÀßvÀ ²PÀëtPÁÌV £À£Àß ºÀÄlÆÖgÀÄ GqÀĦ ©qÀĪÀ ªÀgÉUÉ, ©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀÄ ºÀ®ªÀÅ £ÁlPÀUÀ¼À£ÀÄß gÀAUÀzÀ ªÉÄÃ¯É Dr¹zÀÝgÀÆ, CªÀÅUÀ¼À ¸ÀASÉå PÀrªÉÄAiÀiÁUÀ vÉÆqÀVzÀªÀÅ, PÉÆ£ÉUÉ ¤AvÉà ºÉÆÃzÀªÀÅ.

CzÀÆ C®èzÉà GqÀĦAiÀÄ ¥ÀÇtð¥Àædß PÁ¯ÉÃf£À°è ¯ÉPÀÑgÀgï DV ¸ÉÃgÀĪÀ ªÉÆzÀ®Ä ©.Dgï. £ÁUÉñÀgÀÄ ªÀÄÆ°ÌAiÀÄ PÁ¯ÉÃf£ÉÆAzÀgÀ°è £ËPÀj ªÀiÁqÀÄwÛzÀÝgÀÄ. C®Æè £ÁlPÀUÀ¼À£Áßr¸ÀÄwÛzÀÝgÀÄ, PÉ®ªÉǪÉÄä MAzÉà ¸À® JgÀqÉgÀqÀÄ. CªÀÅUÀ¼À£ÀÆß £Á£ÀÄ £ÉÆÃrgÀ°®è. CªÀÅUÀ¼À «rAiÉÆà gÉPÁrðAUï CxÀªÁ E¤ßvÀgÀ jÃwAiÀi qÁPÀÄåªÉÄAmÉñÀ£ï PÀÆqÁ £ÀªÀÄä°è EzÀÝ ºÁUÉ E®è.

»ÃUÁV, gÀAUÀ ¤zÉÃð±ÀPÀ ©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀ ¸ÀªÀÄUÀæ PÀÈwUÀ¼À£ÀÄß £ÉÆÃr C£ÀĨsÀ«¸ÀzÉ CªÀÅUÀ¼À §UÉÎ C©ü¥ÁæAiÀÄ ªÀåPÀÛ ¥Àr¸ÀĪÀÅzÀÄ ¸ÀªÀÄAd¸ÀªÀ®è JA§ ¸ÀAPÉÆÃZÀ. DzÀgÀÆ ©.Dgï. £ÁUÉñÀgÀÄ £ÀªÀÄä UÀÄgÀÄUÀ¼ÀÄ; £ÀªÀÄä ¸ÀÈd£À²Ã®vÉUÉ MAzÀÄ zÁj vÉÆÃj¹zÀªÀgÀÄ. CªÀgÀ PÀ¯ÉAiÀÄ §UÉÎ aAvÀ£É ªÀiÁqÀ¨ÉÃPÁVzÀÄÝ £ÀªÀÄä PÀvÀðªÀåªÁUÀÄvÀÛzÉ.

£Á£ÀÄ ©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀÄ vÁªÀÅ JwÛPÉÆAqÀ £ÁlPÀUÀ¼À£ÀÄß ºÉÃUÉ gÀAUÀPÀÈwUÀ¼À£ÁßV ¥ÀjªÀwð¸ÀÄwÛzÀÝgÀÄ JA§ÄªÀÅzÀgÀ §UÉÎ ¸Àà¸ÀÖªÁV ºÉZÀÄÑ ºÉüÀzÉ, »AzÉ £ÉqÉzÀ PÉ® WÀl£ÉUÀ¼À §UÉÎ ¤ªÀÄä UÀªÀÄ£ÀªÀ£ÀÄß ºÀj¸ÀÄvÉÛãÉ. F WÀl£ÉUÀ¼ÀÄ £ÁlPÀ ¤zÉÃð±ÀPÀ ©. Dgï. £ÁUÉñÀjUÉ ¸ÀA§AzsÀ ¥ÀnÖzÉ ºÁUÀÆ £Á£ÀÄ CªÀgÀ eÉÆvÉ gÀAUÀ¨sÀÆ«ÄAiÀÄ°è PÉ®¸À ªÀiÁqÀÄwÛzÀÝ PÁ®zÁÝVzÉ. F WÀl£ÉUÀ¼ÀÄ ©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀ gÀAUÀ¨sÀÆ«ÄAiÀÄ §UÉÎ EgÀĪÀ world view«£À MAzÀÄ EtÄPÀÄ £ÉÆÃlªÀ£ÀÄß ¤ÃqÀÄvÀÛzÉAzÀÄ ¨sÁ«¸ÀÄvÉÛãÉ.

£Á£ÀÄ GqÀĦAiÀÄ ¥ÀÇtð¥ÀædÕ PÁ¯ÉÃf£À°è NzÀÄwÛzÀÝ PÁ®ªÀzÀÄ. MAzÀÄ ¸ÀAeÉ PÁè¸ÀÄ ªÀÄÄV¹ ªÀÄ£ÉUÉ ºÉÆÃUÀ¯ÉAzÀÄ £Á£ÀÄ ¸ÉÊPÀ¯ï ¸ÁÖ÷åAqï §½ §AzÁUÀ ªÀåQÛAiÉƧâgÀÄ £À£ÉßzÀÄgÀÄ ¤AvÀAvÉ ¨sÁ¸ÀªÁ¬ÄvÀÄ. wgÀÄV £ÉÆÃrzÁUÀ CªÀgÀÄ ©. Dgï. £ÁUÉñï CAvÀ w½¬ÄvÀÄ. CªÀgÀÄ vÀªÀÄä PÀtÄÚUÀ¼À£ÀÄß aPÀÌzÀÄ ªÀiÁrPÉÆAqÀÄ £À£ÀߣÀÄß ªÉÄðAzÀ PɼÀV£ÀªÀgÉUÉ ¸ÀÆPÀë÷ä¢AzÀ £ÉÆÃr ‘£Á£ÀÄ ‘«¨sÀæªÀÄ’ JA§ £ÁlPÀªÀ£ÀÄß gÀAUÀPÉÌ vÀgÀÄwÛzÉÝãÉ, CzÀgÀ°è MAzÀÄ gɪÀ®Æå±À£Àj JAzÉt¹PÉƼÀÄîªÀ AiÀÄĪÀPÀ£À ¥ÁvÀæ EzÉ, ªÀiÁqÀÄ«gÁ?’, JAzÀÄ PÉýzÀgÀÄ.

‘«¨sÀæªÀÄ’ ¨ÁzÀ¯ï ¸ÀPÁðgÀgÀ ‘¥ÀUÁè WÉÆÃqÀ’ £ÁlPÀzÀ PÀ£ÀßqÀ gÀÆ¥ÁAvÀgÀ. C°èAiÀĪÀgÉUÉ £Á£ÀÄ ¨ÁzÀ¯ï ¸ÀPÁðgÀgÀ ºÉ¸ÀgÀ£ÀÄß PÉýgÀ°®è, gÀAUÀ ªÀÄAZÀPÉÌ JAzÀÆ PÁ°nÖgÀ°®è. £ÀߣÀßAvÀºÀ C£À£ÀĨsÀ«AiÀÄ §½ K£À¥Áà PÀAqÀgÉÆÃ, JA§ ¸ÀAzÉúÀ £À£ÀUÉ. DzÀgÀÆ ©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀÄ D ¥ÁvÀæPÉÌ £Á£Éà ¸ÀÆPÀÛ JAzÀÄ wêÀiÁð¤¹zÀÝgÀÄ. CzÉãÀÄ zsÉÊAiÀÄð §AvÉÆÃ, ¥ÁvÀæ ªÀiÁqÀ®Ä M¦àPÉÆAqÉ. ‘«¨sÀæªÀÄ’ £Á£ÀÄ £Àn¹zÀ ªÉÆzÀ® £ÁlPÀ.

ªÀÄÄAzÉÆAzÀÄ ¢£À ©. Dgï. £ÁUÉñÀjUÉ ©qÀÄ«zÁÝUÀ ‘«¨sÀæªÀÄ’zÀ ¥ÁvÀæPÉÌ £Á£Éà ¸ÀÆPÀÛ JAzÀÄ ºÉÃUÉ ¤zsÀðj¹¢ÝÃj JAzÀÄ PÉýzÁUÀ, §AzÀ GvÀÛgÀ PÉý ¸Àé®à aQvÀ£ÁzÉ. ¥ÁvÀæzÀ ¥Àæ¸ÁÛ¥À£É EqÀĪÀ ªÉÆzÀ®Ä, £À£ÀUÉ UÉÆwÛ®èzÉà ©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀÄ ¸ÀĪÀiÁgÀÄ MAzÀÄ ªÁgÀzÀ PÁ® £À£Àß ZÀ®£ÀªÀ®£ÀUÀ¼À£ÀÄß UÀªÀĤ¸ÀÄwÛzÀÝgÀÄ. ‘¤ªÀÄä zÉúÀzÀ «£Áå¸ÀªÀÅ D ¥ÁvÀæzÀ zÉúÀzÀ «£Áå¸À ºÉÃVgÀ¨ÉÃPÉAzÀÄ £Á£ÀÄ H»¹zÉ£ÉÆà ºÁUÉà EzÉ, CzÀPÉÌà ¤ªÀÄä£ÀÄß DAiÉÄÌ ªÀiÁrzÀÄÝ’, JAzÀgÀÄ.

©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀÄ ¸ÀÆPÀÛªÁzÀ castingUÉ §ºÀ¼À MvÀÄÛ PÉÆqÀÄwÛzÀÝgÀÄ. ¥ÁvÀæUÀ½UÉ ºÉÆAzÀĪÀAvÀºÀ £Àl £ÀnAiÀÄgÀÄ ¹PÀÌgÉ ¤zÉÃð±ÀPÀ£À CzsÀð PÉ®¸À DzÀAvÉà JA§ C©ü¥ÁæAiÀÄ CªÀgÀzÁÝVvÀÄÛ. ‘«¨sÀæªÀÄ’ £ÁlPÀzÀ°è ‘ºÉAUÀ¸ÀÄ’ ¥ÁævÀæPÉÌ «£ÀAiÀÄ ¨sÀmï, ‘ªÀiÁåPÉâvï’ £ÁlPÀzÀ°è ‘ªÀiÁåPÉâvï’ ¥ÁvÀæPÉÌ ªÉÃtÄUÉÆÃ¥Á¯ï ªÀÄļÉîÃjAiÀiÁ ºÁUÀÆ ‘PÁ°UÀÄ®è’ £ÁlPÀzÀ ‘PÁ°UÀÄ®è’ ¥ÁvÀæPÉÌ £ÀlgÁd ¢ÃQëvï – F ªÀÄÆgÀÆ DAiÉÄÌUÀ¼ÀÄ ©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀ casting sense£À ¸ÀÆPÀÛ GzÁºÀgÀuÉUÀ¼ÀÄ.

©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀÄ vÀªÀÄä gÀAUÀ ¥ÀæAiÉÆÃUÀUÀ½UÉ DAiÉÄÌ ªÀiÁrzÀ £Àl-£ÀnAiÀÄgÀ°è PÉ®ªÉǪÀÄä £À£ÀßAvÀºÀ non-actors UÀ¼ÀÄ PÀÆqÁ EgÀÄwÛzÀÝgÀÄ. Trained actors UÀ¼À PÉÆgÀvÉ EzÀÝ PÁ®ªÁVvÀÛzÀÄ, CzÀÄzÀjAzÀ non-actors UÀ¼À£ÀÄß DAiÉÄÌ ªÀiÁqÀĪÀÅzÀÄ MAzÀÄ jÃwAiÀÄ°è C¤ªÁAiÀÄð PÀÆqÁ DVvÀÄÛ. Physical appearance£À ªÀÄlÖzÀ°è ¥ÁævÀæzÀ eÉÆvÉ ºÉÆAzÁtÂPÉ EzÀÝgÀÆ, DAiÉÄÌ DzÀªÀ¤UÉ £Àl£ÉAiÉÄà ¨ÁgÀ¢zÀÝgÉ? ¤zÉÃð±ÀPÀ¤UÉ EzÉÆAzÀÄ zÉÆqÀØ j¸ïÌ C®èªÉà JA§ £À£Àß ªÀÄgÀÄ ¥Àæ±Éß. CzÀPÉÌ ‘«¨sÀæªÀÄ’ £ÁlPÀzÀ°è £À£ÀßzÉà GzÁºÀgÀuÉ.

£ÁlPÀzÀ jºÀ¸Àð¯ï ±ÀÄgÀĪÁV MAzÀÄ ªÁgÀªÁzÀgÀÆ £À£Àß ¸ÀA¨sÁµÀuÉUÀ¼À°è ©. Dgï. £ÁUÉñÀjUÉ ¨ÉÃPÁzÀAvÀºÀ intonation CxÀªÁ zsÀé¤UÀ¼À Kj½vÀUÀ¼ÀÄ §gÀÄwÛgÀ°®è. ‘£ÀªÀÄä°è JµÀÄÖ ªÀÄA¢UÉ voice intonation CAzÀgÉ K£ÀÄ CAvÀ UÉÆwÛzÉ? JµÀÄÖ ªÀÄA¢ trained actors UÀ½zÁÝgÉ?’ – CªÀgÀÄ UÉÆtUÀĪÀÅzÀ£ÀÄß £Á£ÀÆ PÉý¹PÉÆAqÉ. PÉÆ£ÉUÉ gÁªÀĨÁtªÀ£ÀÄß ©mÉÖà ©lÖgÀÄ – ‘¤ªÀÄUÉ E£ÀÄß JgÀqÀÄ ¢£ÀUÀ¼À°è ¸ÀjAiÀiÁzÀ GZÁÑgÀ ºÁUÀÆ zsÀé¤ Kj½vÀUÀ¼ÀÄ ¨ÁgÀ¢zÀÝ°è ¨ÉÃgÉ £Àl£À£ÀÄß ºÀÄqÀÄPÀ¨ÉÃPÁ¢ÃvÀÄ’.

CµÉÖà C®è. ªÀiÁgÀ£ÉÃAiÀÄ ¢£À PÁ¯ÉÃfUÉ §gÀĪÁUÀ £À£Àß PÉÊAiÀÄ°è PÁå¸ÉmÉÆAzÀ£ÀÄß EvÀÛgÀÄ. ©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀÄ vÀªÀÄä ªÀÄ£ÉAiÀÄ°è £À£Àß ¥ÁvÀæzÀ ¸ÀA¨sÁµÀuÉUÀ¼À£ÀÄß vÀªÀÄUÉ ¨ÉÃPÁzÀ jÃwAiÀÄ°è vÀªÀÄäzÉà zsÀé¤AiÀÄ°è ªÀÄÄ¢æ¹PÉÆArzÀÝgÀÄ. ‘EzÀ£ÀÄß C¨sÁå¸À ªÀiÁr’ JAzÀÄ DzÉò¹zÀgÀÄ. ªÀÄÄAzÉgÀqÀÄ ¢£ÀUÀ¼À°è £Á£ÀÄ D PÁå¸Él£ÀÄß ªÀÄvÉÛ ªÀÄvÉÛ PÉý ¥ÀjÃPÉëUÉ HgÀÄ ºÉÆqÉzÀªÀ£ÀAvÉ PÀgÀUÀvÀ ªÀiÁrPÉÆAqÉ. CAvÀÆ EAvÀÆ, ¨ÉÃgÉ £Àl£À£ÀÄß ºÁQPÉƼÀîzÉ, ¤UÀ¢vÀ ¢£ÁAPÀzÀAzÀÄ £ÁlPÀ ¸ÁAUÀªÁV ¥ÀæzÀ±Àð£ÀUÉÆArvÀÄ.

‘You should carefully select your cast, and having done so, you should always back them up to deliver’, JA§A¢vÀÄÛ CªÀgÀ ¤®ÄªÀÅ. ‘«¨sÀæªÀÄ’ £ÁlPÀzÀ jºÀ¸Àð°è£À°è ¤ªÀÄä£ÀÄß §zÀ°¸ÀÄvÉÛÃ£É CAvÀ ºÉý £Á£ÀÄ §jà ºÉzÀj¹zÀÄÝ, ¤dªÁUÀ®Æ §zÀ°¸ÀÄwÛgÀ°®è JAzÀÄ ªÀÄAzÀºÁ¸À ©ÃgÀÄvÁÛ ªÀÄvÉÆÛAzÀÄ ¸ÀAzsÀ§ðzÀ°è ºÉýzÀÄÝ £À£ÀUÉ E£ÀÆß £É£À¦zÉ.

©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀÄ vÀªÀÄä gÀAUÀ PÀÈwUÀ¼À°è vÀÆPÀzÀ £Àl£ÉUÉ MvÀÄÛ PÉÆqÀÄwÛzÀÝgÀÄ. ªÀÄÄR wgÀÄV¹zÀgÉ CxÀð«zÀÄÝ wgÀÄV¸À¨ÉÃPÀÄ. ªÀÄÄAzÉ ºÉÆÃzÀgÉ JµÀÄÖ ºÉeÉÓ ªÀÄÄAzÉ ºÉÆÃUÀÄ«gÉAzÀÄ ¤zsÀðj¹ ªÀÄÄAzÉ ºÉÆÃUÀ¨ÉÃPÀÄ. qÀAiÀįÁUï ºÉüÀĪÁUÀ pause PÉÆlÖgÉ AiÀiÁPÉ ºÁUÉ ªÀiÁr¢ÝÃj JAzÀÄ w½zÀÄPÉƼÀî¨ÉÃPÀÄ. PÉÊUÀ¼À ZÀ®£É «ÄvÀªÁVgÀ¨ÉÃPÀÄ, CªÀÅUÀ¼ÀÄ ¸ÉÆAlzÀ ªÉÄÃ¯É ºÉZÀÄÑ ºÉÆÃUÀ¢gÀ°. ºÉÆÃzÀgÉ, MAzÀÄ GzÉÝñÀ¢AzÀ ºÉÆÃUÀ°.

C£ÀĨsÀ« £Àl-£ÀnAiÀÄgÀÄ ¸Àé®à homework ªÀiÁr, vÀªÀÄä ZÀ®£À ªÀ®£ÀUÀ¼À£É߯Áè vÁªÁVAiÉÄà ¤zsÀðj¹ jºÀ¸Àð°UÉ §AzÁUÀ ©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀ PÉ®¸À ¸ÀÄ®¨sÀªÁUÀÄwÛvÀÄÛ. DzÀgÉ £À£ÀßAvÀºÀ C£Á£ÀĨsÀ« £ÀlgÉãÁzÀgÀÆ ¹PÀÌgÉAzÀgÉ, CªÀjUÉ ¤¢üðµÀÖªÁzÀ ZÀ®£À ªÀ®£À ºÁUÀÆ business UÀ¼À£ÀÄß PÉÆqÀÄwÛzÀÝgÀÄ, Extreme cases£À°è £Àn¹AiÀÄÆ vÉÆÃj¸ÀÄwÛzÀÝgÀÄ. PÉ® £ÀljUÉ ©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀ F ¥Àj vÀªÀÄä £Àl£Á ¸ÁévÀAvÀæ÷åªÀ£ÀÄß «ÄvÀUÉƽ¸ÀÄvÀÛzÉ ªÀÄvÀÄÛ CzÀPÉÆÌAzÀÄ ¤§ðAzsÀªÀ£ÀÄß ºÁPÀÄvÀÛzÉ JAzÀÄ C¤¹zÀÆÝ EzÉ.

MªÉÄä £À£Àß £Àl£ÉAiÀÄ£ÀÄß £ÉÆÃr ¨ÉøÀvÀÄÛ ©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀÄ vÀªÀÄä ¤®ÄªÀ£ÀÄß ¸Àà¸ÀÖ ¥Àr¹zÀÝgÀÄ – ‘¤ªÀÄä £Àl£ÉAiÀÄ£ÀÄß ¤ÃªÀÅ ¤ªÀÄä »rvÀzÀ°èlÄÖPÉƼÀî¢zÀÝgÉ, £Á£ÀÄ CzÀ£ÀÄß »rvÀzÉƼÀUÉ vÀgÀ¨ÉÃPÁUÀÄvÀÛzÉ.’ ºÉzÀj CªÀgÀÄ ºÉýzÀÝ£ÀÄß AiÀiÁAwæPÀªÁV £ÀPÀ®Ä ªÀiÁqÀ vÉÆqÀVzÉ. CzÀPÉÌ £À£ÀUÉ CªÀgÀ E£ÉÆßAzÀÄ instruction – ‘£Á£ÀÄ PÉÆlÖ movements UÀ¼À£ÀÄß internalize ªÀiÁrPÉƽî’. eÉÆvÉUÉ jºÀ¸Àð¯ï C£ÀÄß CzsÀðzÀ¯Éèà ¤°è¹ SatislavaskiAiÀÄ method acting ºÁUÀÆ ¨sÀgÀvÀ ªÀÄĤAiÀÄ ¸ÁwéPÀ C©ü£ÀAiÀÄzÀ §UÉÎ w½ ºÉýPÉ.

Overacting, underacting CxÀªÁ melodrama ªÀiÁqÀĪÀªÀjUÉ CªÀgÀ gÀAUÀ PÀÈwUÀ¼À°è QAavÀÆÛ scope EgÀÄwÛgÀ°®è.

©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀÄ ‘ªÀiÁåPÉâvï’ vÀAiÀiÁj¸À®Ä ºÉÆgÀmÁUÀ PÉÆ£ÉAiÀÄ PÀëtzÀ°è ¥ÀgÀzÉAiÀÄ »AzÉ PÉ®¸À ªÀiÁqÀ®Ä £Á£ÀÆ ¸ÉÃjPÉÆAqÉ. eÉÆvÉVzÀݪÀgÀÄ ©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀ gÀAUÀ PÀÈwUÀ¼À°è ¸ÀzÁ zÀÄrAiÀÄÄwÛzÀÝ CªÀgÀ «zsÁåyðUÀ¼ÁVzÀÝ ¨sÀgÀvï PÀĪÀiÁgï ¥ÉÇ°¥ÀÅ ºÁUÀÆ F±Àégï amÁàr. F £ÁlPÀPÉÌ ©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀÄ ¸ÀȶֹzÀ gÀAUÀ «£Áå¸ÀzÀ §UÉÎ MAzÉgÀqÀÄ ªÀiÁvÀÄUÀ¼ÀÄ.

£ÁlPÀzÀ°è §gÀĪÀ §£ÀðªÀiï ªÀ£ÀªÀ£ÀÄß gÀAUÀzÀ ªÉÄÃ¯É ¸ÀȹָÀ®Ä £ÁUÉñÀgÀÄ LzÁgÀÄ zÉÆqÀØ UÁvÀæzÀ ¤dªÁzÀ UÉ®ÄèUÀ¼À£ÀÄß G¥ÀAiÉÆÃV¸À®Ä §AiÀĹzÁUÀ ¸ÀAAiÉÆÃdPÀjUÉ K£À¥Àà EzÀÄ CAvÀ D±ÀÑAiÀÄð. DzÀgÉ F±Àégï ªÀÄvÀÄÛ ¨sÀgÀvï PÉ® UÉ®ÄèUÀ¼À£ÀÄß PÀrzÀÄ CªÀÅUÀ¼À£ÀÄß PÀµÀÖ ¥ÀlÄÖ ºÉÆvÀÄÛPÉÆAqÉà §AzÀgÀÄ. MAzÉgÀqÀ£ÀÄß ¸Àé®à zÀÆgÀ £Á£ÀÆ J¼ÉzÀÄPÉÆAqÀÄ §AzÀ £É£À¥ÀÅ.

EAVèÃ±ï ¯ÉPÀÑgÀgï DVzÀÝ ©. Dgï. £ÁUÉñï, ±ÉÃPïì¦AiÀÄgï ºÁUÀÆ CªÀ£À PÁ®ªÀ£ÀÄß §ºÀ¼À D¼ÀªÁV C¨sÁå¸À ªÀiÁrzÀÝgÀÄ. D PÁ®zÀ°è ªÉÄlÄÖUÀ¼ÀÄ ºÉÃVgÀÄwÛzÀݪÀÅ, ¹AºÁ¸À£À ºÉÃVgÀÄwÛvÀÄÛ, DAiÀÄÄzsÀUÀ¼ÀÄ ºÉÃVgÀÄwÛzÀݪÀÅ, AiÀiÁªÀ AiÀiÁªÀ ¥ÁvÀæUÀ¼ÀÄ AiÀiÁªÀ AiÀiÁªÀ jÃwAiÀÄ ªÀ¸ÀÛçUÀ¼À£ÀÄß zsÀj¸ÀÄwÛzÀÝgÀÄ - EªÉ®èªÀ£ÀÆß §®èªÀgÁVzÁÝgÀÄ. £ÁlPÀªÀ£ÀÄß JwÛPÉƼÀÄîªÀ ªÉÆzÀ¯Éà EªÀÅUÀ¼À §UÉÎ D¼ÀªÁzÀ j¸ÀZïð ªÀiÁqÀÄwÛzÀÝgÀÄ.

DzÀgÀÆ MAzÀÄ ¹Ã«ÄvÀ §eÉn£À°è ±ÉÃPïì¦AiÀÄj£À PÁ®ªÀ£ÀÄß jAiÀÄ°¹ÖPï DV gÀAUÀzÀ ªÉÄÃ¯É vÀgÀĪÀÅzÀÄ C¸ÁzsÀåzÀ PÉ®¸À. ºÁUÁV ©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀÄ ªÉÆgÉ ºÉÆÃVzÀÄÝ neutral DzÀ gÀAUÀ ¸ÀfÓPÉUÉ. gÀAUÀzÀ ªÉÄÃ¯É PÉ® ¥Áåmï¥sÁæªÀiïUÀ¼ÀÄ, CªÀÅUÀ¼À ªÉÄÃ¯É PÉ® nà ¨ÁPïìUÀ¼ÀÄ. EªÉ®èPÀÆÌ §Æ¢ §tÚzÀ §mÉÖAiÀÄ ºÉÆ¢PÉ.

ªÀiÁåPï¨ÉwÛ£À D¸À£ÀPÉÌ nà ¨ÁQìUÉ D PÁ®PÉÌ ºÉÆAzÀĪÀAvÀºÀ MAzÀÄ aPÀÌ «£Áå¸ÀzÀ eÉÆÃqÀuÉ; CzÀÆ §Æ¢ §tÚzÀÄÝ. J¯Áè ¥ÁvÀæUÀ½UÀÆ D PÁ®PÉÌ ¸ÀÆPÀ۪ɤ¸ÀĪÀ ªÀ¸ÀÛçUÀ¼ÀÄ; MAzÉà jÃwAiÀÄ neutral JAzÉt¹PÉÆAqÀ §mÉÖ¬ÄAzÀ ºÉÆ°¹zÀÄÝ; §Æ¢ §tÚzÀÄÝ.

EAxÁ MAzÀÄ zÀȱÀå «£Áå¸ÀzÀ°è ªÉÄÃ¯É ºÉýzÀ ºÀ¹gÀÄ UÉ®ÄèUÀ¼ÀÄ ¸ÉÖÃeï ªÉÄÃ¯É §AzÁUÀ, CªÀÅUÀ¼ÀÄ CwÛA¢vÀÛ ªÉÄ®è£Éà ZÀ°¹zÁUÀ, gÀAUÀ¸À×¼ÀzÀ ªÉÄÃ¯É MAzÀÄ ºÉƸÁ jÃwAiÀÄ ¥ÀjuÁªÀÄ. £Á£ÀAvÀÆ C°èAiÀĪÀgÉ CAxÀzÉÝãÀÆ £ÉÆÃrgÀ°®è.

©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀ gÀAUÀ PÀÈwUÀ¼ÀÄ §jà MA¢§âgÀÄ £Àl-£ÀnÃAiÀÄgÀÄ gÀAUÀzÀ ªÉÄÃ¯É §AzÀÄ £ÁlPÀzÀ ¥ÀoÀåªÀ£ÀÄß M¦à¸ÀĪÀÅzÀPÀµÉÖà ¹Ã«ÄvÀªÁVgÀ°®è; ¥ÉìÄAnUï vÀgÀ CzÉÆAzÀÄ «±ÀÄåªÀ¯ï ªÀiÁzsÀåªÀÄ PÀÆqÁ DVvÀÄÛ.

ªÀÄAUÀ¼ÀÆj£À vÀAqÀªÉÇAzÀPÉÌ ¥Àæ¸À£ÀßgÀ ‘vÀzÀÆ榒 £ÁlPÀ vÀAiÀiÁj¸ÀĪÁUÀ ªÀÄÄRå £ÀlgÉ®èjUÀÆ «Ä°ljAiÀÄ ¸ÀªÀĪÀ¸ÀÛç. £ÁlPÀzÀ°è JgÀqÀÄ zÉñÀzÀ ¸ÀªÁð¢üPÁjUÀ¼ÀÄ ºÁUÀÆ CªÀgÀªÀgÀ C¢üPÁjUÀ¼ÀÄ §gÀÄvÁÛgÉ - ºÁUÁV gÀAUÀ ¥ÀæAiÉÆÃUÀzÀ°è JgÀqÀÄ §UÉAiÀÄ «Ä°lj ¸ÀªÀĪÀ¸ÀÛç; CªÀÅUÀ¼À£ÀÄß ºÉÆ°¹AiÉÄà ¹zÀÝ. ºÀªÁå¸À gÀAUÀ¨sÀÆ«ÄAiÀÄ ¥Àj«ÄwAiÀÄ°è ¸ÁªÀiÁ£ÀåªÁV EzÀÝ §zÀÝ §mÉÖUÀ¼À£ÀÄß eÉÆÃr¹ gÀAUÀPÉÌ £ÀlgÀ£ÀÄß zÀÆqÀĪÀ PÀæªÀÄ«zÀÝ D PÁ®zÀ°è ©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀ F ªÀ¸ÀÛç «£Áå¸À MAzÀÄ ºÉƸÀ §UÉAiÀÄzÁÝVvÀÄÛ.

CzÉà £ÁlPÀzÀ°è vÁªÀÅ gÀa¹zÀ gÀAUÀ ¸ÀfÓPÉAiÀÄ ¤RgÀvÉAiÀÄ£ÀÄß JwÛ vÉÆÃj¸À®Ä £ÁlPÀzÀ DgÀA¨sÀzÀ°è rªÀÄägïUÀ¼À ¸ÀºÁAiÀÄ¢AzÀ MAzÉgÀqÀÄ ¤«ÄµÀUÀ¼À ¨É¼ÀPÀÄ ºÁUÀÆ PÀvÀÛ°£À Dl; eÉÆvÉUÉ ªÀÄÈzÀĪÁzÀ »AzÀĸÁܤ E£ï¸ÀÄÖçªÉÄAl¯ï ¸ÀAVÃvÀ; gÁUÀ AiÀiÁªÀÅzÉAzÀÄ ¸ÀAVÃvÀUÁgÀ¤UÉ ªÉÆÃzÀ¯Éà DzÉñÀ – gÀAUÀzÀ ªÉÄÃ¯É £ÀgÀ ¥ÁætÂAiÀÄÆ E®è. »ÃUÉÃPÉ CAvÀ PÉýzÀgÉ – EzÀjAzÀ ¥ÉæÃPÀëPÀjUÉ ªÀÄÆqï QæAiÉÄÃmï DUÀÄvÀÛzÉ JA§ GvÀÛgÀ.

‘ªÀiÁåPÉâvï’ £ÁlPÀzÀ°è ªÀiÁåPÉâvï ¥ÁvÀæ gÁwæ PÉÆ¯É ªÀiÁqÀ®Ä ºÉÆgÀmÁUÀ, »AzÉ ¤Ã£ÀÄ gÁd£ÁUÀÄvÉÛãÉAzÀÄ ¨sÀ«µÀåªÁtÂAiÀÄ£ÀÄß £ÀÄrzÀ ªÀÄÆgÀÄ ªÀiÁlUÁwðAiÀÄgÀÄ gÀAUÀzÀ ªÉÄÃ¯É §AzÀÄ ªÀiÁåPÉâvïUÉ PÉƯÉUÉ ¨ÉÃPÁUÀĪÀ DAiÀÄÄzsÀªÀ£ÀÄß ºÀ¸ÁÛAw¸ÀÄvÁÛgÉ. F gÀAUÀ PÀÈAiÉÄ ±ÉÃPïì¦AiÀÄgï §gÉzÀ ¹æ¥ïÖ£À¯Éèà E®è! PÉýzÀgÉ - £ÁlPÀPÁgÀ£À D±ÀAiÀĪÀ£ÀÄß CxÀªÁ CªÀ£ÀÄ ºÉüÀ §AiÀĸÀĪÀ ¸ÀÆPÀë÷ävÉUÀ¼À£ÀÄß CxÀð ¥ÀÇtðªÁzÀ gÀAUÀ ZÀ®£ÉUÀ½AzÀ ¸ÀAªÀ»¸ÀĪÀ ¥ÀæAiÀÄvÀß JA§ GvÀÛgÀ!

PÁ¸ÀgÀUÉÆÃr£À vÀAqÀªÉÇAzÀPÉÌ ¨ÁzÀ¯ï ¸ÀPÁðgÀgÀ ‘¥ÀUÁè WÉÆÃqÀ’ / ‘«¨sÀæªÀÄ’ £ÁlPÀªÀ£ÀÄß ªÀÄvÉÛ gÀAUÀPÉÌ E½¹zÁUÀ MAzÀÄ zÉÆqÀØ ¥Áèmï¥sÁªÀiïð gÀa¹, CzÀgÀr £Á®ÄÌ ¸ÀtÚ gÀAzÀæUÀ¼À£ÀÄß PÉÆgÉzÀÄ, CªÀÅUÀ½UÉ ¥ÀgÉzÉUÀ¼À£ÀÄß ºÁQ, ¥ÁævÀUÀ¼À JAnæ ºÁUÀÆ JVìmï CªÀÅUÀ¼À ªÀÄÆ®PÀªÉà ªÀiÁr¹zÀgÀÄ. £ÁlPÀzÀÄzÀÝPÀÆÌ £ÀlgÀÄ ¥Áèmï¥sÁªÀiïð M¼ÀUÉ vÀªÀÄä JAnæUÉ PÁAiÀÄÄvÁÛ ªÀÄÄgÀÄn PÀÆwzÀÝgÀÄ! £À¤ßAzÀ ¸Émï£À «Ä¤AiÉÄÃZÀgï ªÀiÁqɯï MAzÀ£ÀÄß gÀa¹PÉÆAqÀÄ £ÀljUÉ vÀªÀÄä F «£Áå¸ÀzÀ §UÉÎ ªÀÄ£ÀªÀjPÉ ªÀiÁr¹PÉÆlÖgÀÄ. PÉýzÀgÉ gÉr GvÀÛgÀ – F £ÁlPÀzÀ PÁågÉPÀÖUÀð¼ÀÄ PÉÆgÉzÀÄ w£ÀÄߪÀ E°UÀ¼À ºÁUÉ, CzÀPÉÌ CªÀgÀ£ÀÄß E°AiÀÄ ©¯ÉUÀ¼ÀAwgÀĪÀ gÀAzÀæ¢AzÀ JAnæ-JVìmï!

aPÀ̪ÀÄUÀ¼ÀÆj£À°è MªÉÄä ±Á¯Á ªÀÄPÀ̽AzÀ ‘dÄ°AiÀÄ¸ï ¹ÃgÀhÄgï’ £ÁlPÀzÀ ¥ÀæAiÉÆÃUÀ. ¥ÀæzÀ±Àð£ÀzÀ MAzÉgÀqÀÄ ¢£ÀUÀ¼À ªÀÄÄAZÉ ©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀ eÉÆvÉ £Á£ÀÆ ºÉÆÃVzÉÝ aPÀ̪ÀÄUÀ¼ÀÆjUÉ. ºÉʸÀÆÌ¯ï ªÀÄPÀ̼ÀÄ CµÀÄÖ zÉÆqÀØ ±ÉÃPïì¦AiÀÄgï £ÁlPÀªÀ£ÀÄß ºÉÃUÉ gÀAUÀPÉÌ vÀgÀÄvÁÛgÉÆà JA§ C£ÀĪÀiÁ£À £À£ÀUÉ. C°è ºÉÆÃV £ÉÆÃrzÀgÉ D±ÀÑAiÀÄð!

LzÀÄ CAPÀzÀ ±ÉPïì¦AiÀÄj£À F £ÁlPÀªÀ£ÀÄß E¥ÀàvÀÄÛ ¤«ÄµÀUÀ½UÉ vÀA¢½¹zÀgÀÄ ©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀÄ. aPÀ̪ÀÄUÀ¼ÀÆj£À ‘dÄ°AiÀÄ¸ï ¹ÃgÀhÄgï’ CAvÀåUÉÆAqÀzÀÄÝ ªÀÄÆgÀ£Éà CAPÀzÀ JgÀqÀ£Éà zÀȵÀåzÀ°è - ¹ÃgÀhÄj£À ªÀÄÈvÀÄå«AzÀ ¨ÉøÀvÀÄÛ ªÀiÁPïð JAmÉƤ ¸Àä±Á£ÀzÀ°è ºÉtzÀ ªÀÄÄAzÉ ¤AvÀÄ ¸ÀÆPÀë÷äªÁV §Ææl¸ï «gÀÄzÀÝ ªÀiÁqÀĪÀ ªÀiÁ«ÄðPÀ ¨sÁµÀt¢AzÀ ºÁUÀÆ CzÀgÀ ¥ÀjuÁªÀÄ¢AzÁV gÉÆêÀiï £ÀUÀgÀzÀ ¥ÀæeÉUÀ¼À°è ºÀÄnÖPÉÆAqÀ §AqÁAiÀÄzÀ Qr¬ÄAzÀ. ©. Dgï. £ÁUÉñÀjUÉ gÀAUÀzÀ ªÉÄÃ¯É £ÁlPÀzÀ D±ÀAiÀĪÀ£ÀÄß w½ ºÉüÀ®Ä EµÉÖà ¸ÁQvÀÄÛ.

JµÀÄÖ ¨ÉÃPÉÆà CµÉÖà – EzÀÄ ©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀ ªÀÄAvÀæªÁVvÀÄÛ.

ºÉƸÀvÀ£ÀzÀ ºÀÄqÀÄPÁlPÀÆÌ ©.Dgï. £ÁUÉñÀjUÀÆ J°è®èzÀ £ÀAlÄ. ¨ÁzÀ® ¸ÀPÁðgÀgÀ ‘¥ÀUÁè WÉÆÃqÀ’ / ‘«¨sÀæªÀÄ’ £ÁlPÀzÀ°è MAzÀÄ PÉƼÉvÀ ºÉt ¥ÀæªÀÄÄR ¥ÁvÀæ ªÀ»¸ÀÄvÀÛzÉ. MAzÀÄ ¸Àä±Á£ÀzÀ°è £ÀqÉAiÀÄĪÀ F £ÁlPÀPÉÌ £ÁUÉñÀgÀÄ ¥ÀæzÀ±Àð£ÀzÀ ªÀÄÄ£Àß ¸Àé®à ºÀ¹ ¸ÁA¨ÁætÂUÀ¼À£ÀÄß ¸ÀÄlÄÖ MAzÀÄ §UÉAiÀÄ ªÁ¸À£ÉAiÀÄ£ÀÄß ¸ÀȶָÀ®Ä ºÉÆgÀnÖzÀÝgÀÄ. gÀAUÀ PÀÈw zÀȵÀå ºÁUÀÆ ±ÀæªÀtUÀ¼À ªÀiÁzsÀåªÀÄ – DzÀgÉ CzÀgÀ eÉÆvÉ ¥ÀjªÀļÀ / ªÁ¸À£ÉUÀ¼ÀAxÀ CAUÀUÀ¼À£ÀÆß ¸ÉÃj¹zÀgÉ ºÉÃUÉ? £ÁUÉñÀgÀ Q¸ÉUÀ¼À°è EAxÁ £ÀÆgÁgÀÄ ¥ÀæAiÉÆÃUÀUÀ¼ÀÄ vÀÄA©gÀÄwÛzÀݪÀÅ.

E£ÉÆßAzÀÄ ¸À® PÉ® «ÄvÀægÀ£ÀÄß PÀnÖPÉÆAqÀÄ £Á£ÀÄ ªÉÆúÀ£ï gÁPÉñÀgÀ ‘The Question’ JA§ KPÁAPÀ £ÁlPÀªÀ£ÀÄß ¤zÉÃð²¸À®Ä ºÉÆgÀmÁUÀ jºÀ¸Àð°èUÉ ©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀ£ÀÄß PÀgÉ¢zÉÝ. £ÁlPÀzÀ MAzÀÄ run through £ÉÆÃr CªÀgÀÄ vÀªÀÄä M¦àUÉAiÀÄ£ÀÄß ¸ÀÆa¹zÀgÀÄ. eÉÆvÉUÉ MAzÀÄ Q« ªÀiÁvÀÄ. ¸ÁzsÀåªÁzÀgÉ ªÉÄÊPÀÄUÀ½UÉÆAzÀÄ jºÀ¸Àð¯ï ªÀiÁr. £Á£ÀÄ yes sir CAvÀ vÀ¯ÉAiÀiÁr¹zÉ.

DzÀgÉ M¼ÀUÉƼÀUÉ £À£ÀUÀÆ UÉÆwÛvÀÄÛ - ªÉÄÊPÀÄUÀ½UÁV ¨ÉÃgÉ jºÀ¸Àð¯ï ªÀiÁqÀĪÀÅzÀÄ next to imposible CAvÀ. qÉæ¸ï jºÀ¸Àð¯ï §UÉÎ PÉýzÉÝ, DzÀgÉ ªÉÄÊPï jºÀ¸Àð¯ï? ªÉÄÊQ£ÀªÀ¤UÉ PÉýzÀgÉ J°è £ÀPÀÄÌ ©qÀÄvÁÛ£ÉãÉÆà CAvÀ D «µÀAiÀĪÀ£ÀÄß C¯Éèà ©lÄÖ ©mÉÖ.

gÀAUÀzÀ ªÉÄÃ¯É JgÀqÀÄ ªÉÄÊPÀÄUÀ¼À£ÀÄß £ÉÃvÁr¹ £ÁlPÀzÀ show ±ÀÄgÀĪÁ¬ÄvÀÄ. ©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀÄ ¸À¨sÁAUÀtzÀ »A¢£À ¸Á°£À°è PÀÆwzÀÝgÀÄ. £ÁlPÀ ±ÀÄgÀĪÁV ºÀvÀÄÛ ¤«ÄµÀUÀ¼ÁzÀ ªÉÄÃ¯É CªÀgÀÄ ¹nÖ¤AzÀ JzÀÄÝ ºÉÆÃzÀgÀÄ. ¥ÁvÀæUÀ¼ÀÄ J¯ÉÆèà qÁAiÀįÁUÀÄUÀ¼À£ÀÄß ºÉüÀÄwÛzÀÝgÀÄ, ªÉÄÊPÀÄUÀ¼ÀÄ vÀªÀÄäµÀÖPÉÌ ªÀÄwÛ£É߯ÉÆèà £ÉÃvÁqÀÄwÛzÀݪÀÅ. »A¢£À ¸Á°£À°è PÀÆwzÀݪÀjUÉ K£ÀÆ PÉüÀÄwÛgÀ°®è!

MAzÀÄ ªÁgÀzÀ £ÀAvÀgÀ zsÀAiÀÄð vÀAzÀÄPÉÆAqÀÄ £Á£ÀÄ CªÀgÀ §½ ºÉÆÃzÁUÀ – ‘ªÉÄÊPÀÄUÀ¼À placement ¤ªÀÄUÉÆAzÀÄ ¸ÀtÚ «µÀAiÀĪÁV PÁt§ºÀÄzÀÄ. zsÀé¤ ªÀåªÀ¸ÉÜ ¸Àj E®è¢ÝzÀÝgÉ ¤ÃªÀÅ ªÀÄvÀÄÛ ¤ªÀÄä vÀAqÀ ºÁQzÀ effort waste DzÀ ºÁUÉ. ¤ªÀÄä zsÀé¤UÀ¼ÀÄ ¥ÉæÃPÀëPÀjUÉ PÉüÀ¢zÀÝgÉ gÀAUÀ PÀÈwAiÀÄ gÀ¸ÀUÀæºÀtªÁUÀĪÀÅzÁzÀgÀÆ ºÉÃUÉ?’, JAzÀÄ ¸ÀªÀiïeÁ¬Ä¹zÀgÀÄ.

©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀ context §ºÀ¼À ¸ÀàµÀÖªÁVvÀÄÛ. gÀAUÀ¸ÀfÓPÉ, ªÀ¸ÀÛç «£Áå¸À, gÀAUÀ ¨É¼ÀPÀÄ, gÀAUÀ ¸ÀAVÃvÀ, gÀAUÀ ZÀ®£É ºÁUÀÆ E¤ßvÀgÀ gÀAUÀ G¥ÀPÀgÀtUÀ¼ÀÄ CªÀgÀ PÉÊUÀ¼À°è gÀZÀ£ÁvÀäPÀ ªÀ¸ÀÄÛUÀ¼ÁVzÀݪÀÅ. £ÉÆÃqÀÄ £ÉÆÃqÀÄwÛzÀÝAvÉà CªÀÅUÀ½UÉ vÀªÀÄäzÉà DzÀ gÀÆ¥À ºÀÄnÖPÉÆAqÀÄ gÀAUÀzÀ ªÉÄÃ¯É fêÀAvÀªÁUÀÄwÛzÀݪÀÅ. DzÀgÀÆ, EªÉ®èªÀÇ EgÀÄwÛzÀÝzÀÄÝ ¥ÉæÃPÀëPÀ£À gÀ¸Á£ÀĨsÀªÀPÁÌV.

©. Dgï. £ÁUÉñï, PÀgÁªÀ½ PÀ£ÁðlPÀzÀ ºÀªÁå¹ gÀAUÀ PÉëÃvÀæPÉÌ professional touch ºÁUÀÆ ªÀiÁqÀð£ï «ZÁgÀUÀ¼À£ÀÄß PÉÆqÀ §AiÀĸÀÄwÛzÀݪÀgÀ°è M§âgÁVzÀÝgÀÄ. ºÉUÉÆÎÃqÀÄ, ¨ÉAUÀ¼ÀÆgÀÄ, qɺÀ°è, ®AqÀ£ï ºÁUÀÆ E¤ßvÀgÀ PÀqÉUÀ¼À¯ÁèzÀ gÀAUÀ ¥ÀæAiÉÆÃUÀUÀ¼À §UÉÎ w½zÀÄPÉÆAqÀÄ CªÀÅUÀ¼À£ÀÄß UÁqsÀªÁV C¨sÀå¸À ªÀiÁqÀÄwÛzÀÝgÀÄ. DzÀgÀÆ gÀAUÀzÀ ªÉÄÃ¯É vÀªÀÄä PÀÈwAiÀÄ£ÀÄß E½¸ÀĪÁUÀ CªÀÅUÀ½UÉ vÀªÀÄäzÉà DzÀ ¸ÀéAwPÉAiÀÄ£ÀÄß ¤ÃqÀÄwÛzÀÝgÀÄ.

©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀÄ G¥ÀAiÉÆÃV¸ÀÄwÛzÀÝ stage technique UÀ¼ÁUÀ°, £ÁlPÀUÀ¼À£ÀÄß vÀAiÀiÁj¸ÀĪÁUÀ CªÀgÀÄ ªÀiÁqÀÄwÛzÀÝ ¹zÀÝvÉUÀ¼ÁUÀ° CxÀªÁ gÀAUÀ¨sÀÆ«Ä §UÉÎ CªÀjVzÀÝ professional approach DUÀ° EAzÀÄ ¸ÁªÀiÁ£ÀåªÁV J¯ÉèqÉ £ÉÆÃqÀ®Ä ¹UÀÄvÀÛªÉ CAvÀ ¨sÁ«¸ÀÄvÉÛãÉ. DzÀgÉ E¥ÀàvÉÊzÀÄ ªÀgÀĵÀUÀ¼À »AzÉ PÀgÁªÀ½ PÀ£ÁðlPÀzÀ gÀAUÀPÀ«ÄðUÀ½UÉ ©. Dgï. £ÁUÉñÀgÀÄ MAzÀÄ ºÉƸÁ C¯ÉAiÀÄ «±Á® ¯ÉÆÃPÀªÀ£Éßà vÉgÉ¢nÖzÀÝgÀÄ JAzÀÄ ºÉýzÀgÉ, CzÀ£ÀÄß J®ègÀÆ M¥ÀÅöàªÀgÀÄ JAzÀÄ £ÀA©zÉÝãÉ.

(2008-09gÀ°è §gÉzÀzÀÄÝ)

ಸಿನಿಮಾಕೃತಿ

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ನನ್ನ “ಪುಟಾಣಿ ಪಾರ್ಟಿ” ಚಲನಚಿತ್ರದ ಕೆಲ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳಾದವು. ಪ್ರದರ್ಶನಗಳ ನಂತರ ಕೆಲ ಕಡೆ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಸಂವಾದ ನೆಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಏನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತೀರೆಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಬಹುತೇಕ ಮಕ್ಕಳು ಹಾಡು, ಫೈಟ್ಸು, ಜೋಕ್ಸು ಮತ್ತು ಕಥೆ; ಅಂತ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಇವುಗಳಿಲ್ಲದೇ ಸಿನಿಮಾವೇ ಇಲ್ಲ, ಇವಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಸಿನಿಮಾ – ಎಂಬ ಭಾವನೆ. ಮಕ್ಕಳು ಬಿಡಿ, ಸಿನಿಮಾದ ಬಗ್ಗೆ ಪೌರ ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರು ತಾಳುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೂ ಇದೇ ಆಗಿದೆ. ನಾವು ಮಾಡುವ ಸಿನಿಮಾಗಳೇ ಹೀಗಿವೆ, ನಾವು ನೋಡುವ ಸಿನಿಮಾಗಳೇ ಹೀಗಿವೆ, ಅಥವಾ ಹೀಗೆನ್ನಿ - ನಮಗೆ ತೋರಿಸಲ್ಪಡುವ ಸಿನಿಮಾಗಳೇ ಹೀಗಿವೆ ಅಂತ. ಮುಖ್ಯ ವಾಹಿನಿಯ ಸಿನಿಮಾದ ಪ್ರಭಾವವೇ ಹಾಗೆ.

ಮತ್ತೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ತಾವು ನೋಡುವ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಕಳಿಯನ್ನು ಆಶಿಸುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡುವಾಗ ಉಂಟಾದ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೆ, ನಾಟಕಗಳ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೆ ಅಥವಾ ಚಿತ್ರಕಲೆಗಳ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗಿಟ್ಟು ನೋಡುತ್ತಾರೆ - ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ, ಉಪಮೆ, ಸಂಕೇತ ಹಾಗೂ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಶೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪಾತ್ರಗಳ ಕ್ಯಾರೆಕ್ಟರಯಿಸೇಶನ್ ಹೀಗಿರಬೇಕಿತ್ತು-ಹಾಗಿರಬೇಕಿತ್ತು; ಕಥೆ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು-ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ಲ ಅಂತಲೂ ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ’ಪುಟಾಣಿ ಪಾರ್ಟಿ’ ಚಲನಚಿತ್ರವನ್ನು ಕೆಲ ದೊಡ್ಡವರು ನೋಡಿ, ಅವರಲ್ಲೊಬ್ಬರು ನಿಮ್ಮ ಫ್ರೇಮುಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ಬಾರಿ ತ್ರಿಕೋಣಾಕಾರಗಳ ವಿನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೇನೆ – ಇದರ ಅರ್ಥವೇನು? ಇದು ಸಂಘರ್ಷವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆಯೋ? ಅಂತ ಕೇಳಿದರು. ವಿನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ವಂದಿಸಿದರೂ, ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಅವರ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವಿರಲಿಲ್ಲ, ಯಾಕೆಂದರೆ ಇಂಥಾ ವಿನ್ಯಾಸಗಳಿಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ನಾನು ಕೊಟ್ಟವನೇ ಅಲ್ಲ.

ಸಿನಿಮಾ ಹೇಗಿರಬೇಕು? ಸಿನಿಮಾ ಹುಟ್ಟಿ ನೂರು ವರುಷಗಳಾದರೂ ಹುಡುಕಾಟ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಸಿನಿಮಾ ಎಲ್ಲ ಕಲೆಗಳ ಸಂಗಮ; ಅದರಲ್ಲಿ ನಾಟಕ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಗೀತ, ಚಿತ್ರಕಲೆ – ಇವೆಲ್ಲಾ ಕೂಡಿವೆ ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಬಲ್ಲವರು. ಫ್ರೆಂಚ್ ನಿರ್ದೇಶಕ ರಾಬರ್ಟ್ ಬ್ರೆಸ್ಸಾನ್ನ ನಿಲುವು ಸ್ವಲ್ಪ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. ತನ್ನ ಪುಸ್ತಕ ’ನೋಟ್ಸ್ ಆಫ್ ಏ ಸಿನಿಮಾಟೋಗ್ರಾಫರ್’ ನಲ್ಲಿ ಅವನು ಹೀಗೆನ್ನುತ್ತಾನೆ –

’The truth of cinematography cannot be the truth of the theater, not the truth of the novel nor the truth of the painting.What the cinematographer captures with his or her own resources cannot be what the theater, the novel, painting capture with theirs”

’ಸಿನಿಮಾಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಸೂಸುವ ಸತ್ಯ ನಾಟಕದಲ್ಲಿರುವಂಥದ್ದಲ್ಲ; ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿರುವಂಥದ್ದಲ್ಲ ಅಥವಾ ಚಿತ್ರಕಲೆಯಲ್ಲಿರುವಂಥದ್ದಲ್ಲ. ನಾಟಕಕಾರನ, ಕಾದಂಬರಿಕಾರನ ಹಾಗೂ ಚಿತ್ರಕಲೆಗಾರನ ಸೃಜನಶೀಲ ಉಪಕರಣಗಳು ಸಿನಿಮಾಕರ್ತನ ಉಪಕರಣಗಳಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.”

ನಾವು ’ಕುರ್ಚಿ’ ಎಂಬ ಶಬ್ದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದರೆ, ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಅದರ ಅರ್ಥವೇನಂತ ಗೊತ್ತಿದೆ. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ’ಕುರ್ಚಿ’ ಒಂಬುವುದು ಒಂದು ಧ್ವನಿ, ಅದರ ಉಚ್ಚಾರಣೆ ಒಂದು ಬರೀಯ ಶಬ್ದ. ಈ ಧ್ವನಿ ಅಮೂರ್ತವಾದದ್ದು. ’ಕುರ್ಚಿ’ ಎಂಬ ಶಬ್ಧಕ್ಕೆ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆ ಅರ್ಥ ಕೊಡುವವರು ನಾವು. ’ಕುರ್ಚಿ’ ಎಂಬ ಅಮೂರ್ತ ಧ್ವನಿ ಹೊರಡಿಸಿದಾಗ ಮೂರ್ತವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆ / ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬರುವುದು ನಾವು ಕೂರಬಹುದಾದ ಆ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲಿನ ವಸ್ತು. ’ಕುರ್ಚಿ’ ಎಂದಾಗ ನಮಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯ ಕುರ್ಚಿಗಳು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬರಬಹುದು. ಕೆಲವರಿಗೆ ಸಣ್ಣ ಕುರ್ಚಿ ಬಂದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರಿಗೆ ದೊಡ್ಡದು; ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಮರದ ಕುರ್ಚಿ ಆದರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಸ್ಟೀಲ್ ಕುರ್ಚಿ. ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ’ಕುರ್ಚಿ” ಎಂಬ ಧ್ವನಿ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂರ್ತ ರೂಪವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆ ಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಅಮೂರ್ತತೆಯಿಂದ ಮೂರ್ತತೆಯ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ ಪಯಣ.

ಸಿನಿಮಾ ಒಂದು ಮುದ್ರಿಕೆಯ (ರೆಕಾರ್ಡಿಂಗ್) ಮಾಧ್ಯಮ. ಆದುದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಮೂರ್ತ. ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ’ಕುರ್ಚಿ’ ಎಂಬ ಆ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲಿನ ವಸ್ತುವನ್ನು ಮುದ್ರಿತಗೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೆ, ಅದನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಎತ್ತಿ ಕೆಳಗಿಟ್ಟರೆ ಅದರಿಂದಾಗುವ ’ಟಪ್ಪ್’ ಎಂಬ ಮುದ್ರಿತ ಶಬ್ಧವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ. ಮುದ್ರಿತಗೊಂಡ ಕುರ್ಚಿ ಹಾಗೂ ನಿಜವಾದ ಕುರ್ಚಿಗೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಮುದ್ರಿತಗೊಂಡ ಕುರ್ಚಿ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಆಕಾರ ಹಾಗೂ ಗಾತ್ರವಿರುವ ಕುರ್ಚಿಯದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಕುರ್ಚಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಇಡುವ ಶಬ್ದ ಕೂಡಾ ಅಷ್ಟೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಈ ನಿರ್ದಿಷ್ಟತೆ ಸಮಾನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಈ ನಿರ್ದಿಷ್ಟತೆಯಲ್ಲಿ ಅಮೂರ್ತತೆಯ ಅರ್ಥವನ್ನಾದರೂ ಹೇಗೆ ಹುಡುಕುತ್ತೀರಿ? ಈ ಮೂರ್ತ ಕುರ್ಚಿ ಬೇರೆ ಏನೋ ಒಂದರ ಸಂಕೇತವಾಗಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಕುರ್ಚಿ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ವಸ್ತುವಿನ ಅಥವಾ ವಿಚಾರದ ಸಂಕೇತವಾದರೆ ಅದರ ಮೇಲಿರೋ ಬೈರಾಸ ಯಾವುದರ ಸಂಕೇತ? ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಟೇಬಲ್? ಅದರ ಮೇಲಿರುವ ಪುಸ್ತಕಗಳು? ಅಸಂಬದ್ಧ, ಅಲ್ಲವೇ?

’ದೋಣಿ ಸಾಗಲಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗಲಿ ದೂರ ತೀರವ ಸೇರಲಿ’ ಎಂದು ಯಾರಾದರೂ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಹಾಡಿದರೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೊಂದು ಅರ್ಥ / ಅನುಭವ ಹೊಳೆಯುವುದು ಸಹಜ. ಕವಿತೆಯ ಶಕ್ತಿಯೇ ಅದು. ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಪದ್ಯವನ್ನು ರಾಜಕುಮಾರ ಹಾಗೂ ಜಯಂತಿ ಕೊಡೈಕೆನಾಲ್ ಅಥವಾ ಊಟಿಯ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಡಿದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಅಂತಹ ಆರ್ಥಗಳು / ಅನುಭವಗಳು ಬರುವುದು ತುಸು ಕಷ್ಟ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ’ಮಿಸ್ ಲೀಲಾವತಿ’ ಎಂಬ ಹಳೆಯ ಕನ್ನಡ ಚಲನಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿರಬಹುದು. ಅಥವಾ ಆ ಚಲನಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಈ ಹಾಡನ್ನು ಯುಟ್ಯುಬಿನಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿ ನೋಡಿ ಕೇಳಿರಬಹುದು. ಎಷ್ಟೆಂದರೂ ಅದು ಎರಡು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತು ಒಂದು ಹಾಡನ್ನು ಹಾಡುತಿರುವ ಮೂರ್ತ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಅರ್ಥ ಅಷ್ಟೇ – ಎರಡು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತು ಒಂದು ಹಾಡನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿರುವುದು; ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದದ್ದು. ಹಾಗಾದರೆ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಅಮೂರ್ತತೆ ಹುಟ್ಟುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಇಲ್ಲಿ ಕಲೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ?

ಕುಲೆಶೋವ್ ಎಂಬ ರಷ್ಯನ್ ಸಿನಿಮಾಕರ್ತ ಸುಮಾರು ತೊಂಬತ್ತು ವರುಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಪುಡೊವ್ಕಿನ್ ಎಂಬ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ರಷ್ಯನ್ ಸಿನಿಮಾಕರ್ತನೊಡನೆ ಸೇರಿ ಒಂದು ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ಮಾಡಿದ. ಅದಕ್ಕೆ ನಾವು ಕುಲೆಶೋವ್ ಇಫೆಕ್ಟ್ ಅಂತ ಕರಿಯುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಸಿನಿಮಾ ಮಾಡುವ ಹಾಗೂ ನೋಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಮರ್ಮ ಇದರಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ ಅಂತ ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವರು, ಒಬ್ಬ ರಷಿಯನ್ ನಟನ ಭಾವನೆಯಿಲ್ಲದ ಮುಖದ ಶಾಟ್ ಅನ್ನುಒಂದು ಸೂಪಿನ ಪ್ಲೇಟಿನ ಶಾಟಿನೊಂದಿಗೆ, ಒಂದು ಹೆಂಗಸಿನ ಶಾಟಿನೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹುಡುಗಿಯ ಕಾಫಿನ್ನ ಶಾಟಿನೊಂದಿಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಜನರಿಗೆ ತೋರಿಸಿದರು. ಸೂಪಿನ ಪ್ಲೇಟಿನೊಡನೆ ಸೆರಿಸಿದ ಕ್ಲಿಪ್ಪಿಂಗ್ ಅನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಜನರು ಆ ನಟನಿಗೆ ಹಸಿವಾಗಿದೆ ಅಂತ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಹೆಂಗಸಿನ ಶಾಟಿನೊಡನೆ ಸೇರಿಸಿದ ಕ್ಲಿಪ್ಪಿಂಗ್ ಅನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಜನರು ಆ ನಟ ಕಾಮುಕ ಅಂತ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು ಹಾಗೂ ಆ ಸಣ್ಣ ಹುಡುಗಿಯ ಕಾಫಿನ್ ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿಸಿದ ಕ್ಲಿಪ್ಪಿಂಗ್ ಕರುಣಾ ರಸ ಉಕ್ಕಿಸಿತಂತೆ.

ಒಂದೇ ಖಚಿತವಾದ ಶಾಟನ್ನು ಮೂರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಖಚಿತವಾದ ಶಾಟುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿದರೆ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಮನದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಕೊಂಡ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅರ್ಥಗಳು! ಅಂದರೆ ಎರಡು ಖಚಿತವಾದ ಶಾಟುಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಅರ್ಥಗಳಿದ್ದರೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದರೆ ಬರುವುದು ಮತ್ತೊಂದೇ ಅರ್ಥ! ಇಲ್ಲಿ ಮೂರ್ತತೆಯಿಂದ ಅಮೂರ್ತತೆಯ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗಿದೆ ಪಯಣ – ಎರಡು ಮೂರ್ತ ಶಾಟುಗಳ ನಡುವೆ, ಎರಡು ಸೀನುಗಳ ನಡುವೆ, ದೃಶ್ಯ ಹಾಗೂ ಧ್ವನಿಗಳ ನಡುವೆ. ಧ್ವನಿ ಹಾಗೂ ಧ್ವನಿಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವ ಅಮೂರ್ತತೆ. ತುಣುಕುಗಳು ತಮ್ಮ-ತಮ್ಮೊಳಗೇ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಅದರಿಂದ ಹೊರ ಸೂಸುವ ಅನುಭವ ಅಮೂರ್ತವಾದದ್ದು ಹಾಗೂ ಅವು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ತರದ್ದು. ಈ ಮರ್ಮವನು ಅರೆದು ಕುಡಿದು ಅರಗಿಸಿಕೊಂಡು ತೇಗಿ ಸಿನಿಮಾಕೃತಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಹಾಗೂ ಸಿನಿಮಾ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅನುಭವಿಸಿದರೆ, ಅದರಿಂದಾಗುವ ಆಗುವ ಸೊಗಸೇ ಬೆರೆ.

ಮತ್ತೆ ಬ್ರೆಸ್ಸಾನ್ನನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

'An image should be transformed by contact with other images as is colour by contact with other colour. A blue is not the same blue besides a green, a yellow and a red. No art without transformation.'

’ಬಣ್ಣಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಂತೆ, ಒಂದು ಬಿಂಬ ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಬದಲಿಸುವುದು ಇತರ ಬಿಂಬಗಳ ಜೊತೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿಯೇ. ನೀಲಿ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಹಸಿರು, ಹಳದಿ ಅಥವಾ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣಗಳ ಬಳಿ ಇಟ್ಟರೆ, ಅದು ಅದೇ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣವಾಗಿರಲಾರದು. ರೂಪಾಂತರವಿಲ್ಲದೆ ಕಲೇಯೇ ಇಲ್ಲ.’

ಇಂದಿನ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ನಟನೇ ಮುಖ್ಯ. ಅವನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲೇ ಸಿನಿಮಾ ತಯಾರಾಗುವುದು, ಅವನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲೇ ಸಿನಿಮಾ ಓಡುವುದು ಹಾಗೂ ಅವನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲೇ ನಾವು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡುವುದು. ಅವನೇ ಸರ್ವಸ್ವ. ಆದರೆ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಸಿನಿಮಾ ಮಾಧ್ಯಮದ ವಾಸ್ತವತೆಯಲ್ಲಿ ನಟ ಪೂರಕವಾಗುತ್ತಾನೇ ಹೊರತು, ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ. ಅವನಿಲ್ಲದೇ ಸಿನಿಮಾ ಇರುತ್ತದೆ. ನಾಟಕದಲ್ಲಾದರೆ ನಟ ಮುಖ್ಯ, ಅವನಿಲ್ಲದೇ ಇದ್ದರೆ ನಾಟಕದ ಕ್ರಿಯೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಸೆಟ್ಟಿಂಗ್, ಲೈಟಿಂಗ್ ಸ್ಕೀಮು, ರಂಗು ರಂಗಿನ ಕಾಸ್ಟ್ಯೂಮು, ಸಂಗೀತ, ಹಾಡು, ಡಾಯಲಾಗುಗಳು - ಒಂದು ನಾಟಕದಿಂದ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತೆಗೆದು ಕಿತ್ತೆಸೆಯಬಹುದು; ಆದರೆ ನಟನನ್ನಲ್ಲ, ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಾಡುವ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನಲ್ಲ. ಪ್ರೇಕ್ಷಕ, ನಟ ಹಾಗೂ ಒಂದು ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಟನು ಮಾಡುವ ರಂಗಕ್ರಿಯೆ – ಇವುಗಳು ಇಲ್ಲದೇ ಇದ್ದರೆ, ನಾಟಕವೇ ಇಲ್ಲ.

ಸಿನಿಮಾದ ಮೂಲಭೂತ ಘಟಕ ಸೆಲ್ಲುಲಾಯಿಡ್ನಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಡಿಜಿಟಲ್ನಲ್ಲಾಗಲೀ ಮುದ್ರಿತಗೊಂಡಿರುವ (ರೆಕಾರ್ಡಾಗಿರುವ) ಒಂದು ಶಾಟು, ಅದರೊಳಗೆ ಮುದ್ರಿತಗೊಂಡಿರುವ ದೃಶ್ಯ ಹಾಗೂ ಧ್ವನಿಗಳು. ಸುಲಭ ಬಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಶಾಟ್ ಅಂದರೆ ಕ್ಯಾಮರಾ ಆನ್ ಮಾಡಿ ಆಫ್ ಮಾಡುವ ತನಕ ಮುದ್ರಿತಗೊಂಡಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳು. ಸೆಟ್ಟಿಂಗ್, ಚಕಾಚಕ್ ಲೈಟಿಂಗ್, ರಂಗು ರಂಗಿನ ಕಾಸ್ಟ್ಯೂಮು, ಸಂಗೀತ, ಹಾಡು, ಡಾಯಲಾಗುಗಳು - ಒಂದು ಸಿನಿಮಾಕೃತಿ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತೊರೆದು ಕಿತ್ತೆಸೆಯ ಬಹುದು; ಆದರೆ ಶಾಟುಗಳನ್ನಲ್ಲ, ಶಾಟುಗಳ ಜೋಡಣೆಗಳಿಂದಾಗುವ ಅಮೂರ್ತ ಅನುಭವಗಳನ್ನಲ್ಲ. ಶಾಟುಗಳ ಜೋಡಣೆ ಅಂತ ಅಂದ ಮೇಲೆ ಕಾಲಾವಧಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ - ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾಲಾವಧಿ, ಶಾಟುಗಳು ಹಾಗೂ ಶಾಟುಗಳ ಜೋಡಣೆಗಳಿಂದಾದ ಅಮೂರ್ತ ಅನುಭವಗಳು ಇವುಗಳಿಲ್ಲದೇ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ಕೃತಿಯೇ ಇಲ್ಲ.

ನಾಟಕ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಗೀತ, ಚಿತ್ರಕಲೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಕಲೆಗಳು ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿತ್ತವೆಯೇ ಹೊರತು, ಅವೇ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಮುಖ್ಯಾಂಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಯಾವುದೇ ಸಿನಿಮಾ ಅಂಥ ಅಂಶಗಳನ್ನೇನಾದರೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಅದು ಅಂಥಾ ಕಲೆಯ ಮುದ್ರಣವಾಗುತ್ತದೆ (ರೆಕಾರ್ಡಿಂಗ್) ಹೊರತು ಸಿನಿಮಾಕೃತಿ ಅಲ್ಲ. ನಾಟಕಗಳ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಅಂತ ಸಿನಿಮಾ ಬರೀ ನಾಟಕದ ಚಿತ್ರೀಕರಣವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ ಹೊರತು ಸಿನಿಮಾಕೃತಿ ಅಲ್ಲ. ಅಂತೆಯೇ ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಒಬ್ಬ ಪ್ರೇಕ್ಷಕ, ಸಹೃದಯಿ ಅಥವಾ ವಿಮರ್ಶಕ ಕೂಡಾ ಒಂದು ಚಿತ್ರವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಾಗ ಅಂತಹ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಖಂಡಿತಕ್ಕೂ ಏನನ್ನೋ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ.

ನಾನು ಮೇಲೆ ಸೂಚಿಸಿದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು ಸರ್ವ ಸಿದ್ಧ ಸತ್ಯಗಳೇನಲ್ಲ, ಅವು ಬರೀ ನನಗೆ ಕಂಡಂತಹ ಸತ್ಯಗಳು. ನೀವು ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಹಟವೇನಿಲ್ಲ. ಇದಿಷ್ಟನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ನನಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರುಷಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚೇ ಬೇಕಾದವು. ಆದರೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಖಚಿತವಾಗಿ ಹೇಳಲಾರೆ. ನಾನು ಮಾಡಿದ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲೂ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ದ್ವಂಧ್ವಗಳು ಇರಬಹುದು. ’ಹುಟ್ಟು ಗುಣ ಸತ್ರೂ ಬಿಡೊಲ್ಲ’ ಅಂತಾರಲ್ಲ, ಹಾಗೆ. ನಾನು ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ನಟ, ಕಥೆ, ಸಂಗೀತ ಇತ್ಯಾದಿಗಳೇ ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದೆ – ಸೀಮಿತನಾಗಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅದರಿಂದಾಚೆಗೆ ಹೋಗಬುಹುದು ಎಂಬ ಗ್ರಹಿಕೆ ಆದ ಮೇಲೆ; ಸಿನಿಮಾಕೃತಿಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಪಟ್ಟಂತೆ ಬೇರೊಂದು ಹೊಸ ಲೋಕವೇ ತೆರೆದು ಕೊಂಡಿತು. ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೋಯ್ಯ ಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ, ಅಷ್ಟೆ.

Cinematography is a writing with images in movement and with sound. – Robert Bresson

ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ರಾಬರ್ಟ್ ಬ್ರೆಸ್ಸಾನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕರೆ ತರುತ್ತೇನೆ- ಸಿನಿಮಾಟೊಗ್ರಾಫಿ ಅಂದರೆ ಬಿಂಬಗಳ ಚಲನೆಗಳೊಂದಿನ ಬರಹ; ಧ್ವನಿಗಳ ಜೊತೆಗೆ.